Johannes Kerkorrel — Blou Aarde songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Blou Aarde" van Johannes Kerkorrel.

Songteksten

Hier stap ons nou
In die voetspore van die brontosaurus
Hier oor die woestyne waar een tyd
Oerwoud was
Kan jy sien hoe ver het ons gekom
In die sirkels van die tyd
Met ons medaljes en ons wonde
Stap ons oor die drumpel uit
Ongeskonde
En die wêreld is 'n groot blou bal
Wat stil deur die ruimte val
En ek en jy is kinders
Wees is ons gelaat
En soms vir 'n oomblik
Kan ons mekaar se taal
Verstaan
Niks kan die oorlog keer nie
Niks kan teen sy mag marsjeer nie
Hy trek 'n hakekruis
En sy maak haar hare los
Hy het 'n hamer en 'n sekel
En sy dans in die sandwoestyn
En ons streel met ons blote hande
Oor die eindelose sand
Onverbonde
En die wêreld is 'n groot blou bal
Wat stil deur die ruimte val
En ek en jy is kinders
Wees is ons gelaat
En soms vir 'n oomblik
Kan ons mekaar se taal weer praat
En eendag sal dit beter wees
Eendag sal ons wel verstaan
Waarom mense soms so wreed kan wees
Net om soms weer soveel meer te gee

Songtekstvertaling

Daar gaan we.
In de voetsporen van de brontosaurus
Hier, op de woestijnen waar een keer
Jungle was
Je kunt zien hoe ver we zijn gekomen.
In de kringen van de tijd
Met onze medailles en onze wonden
We stappen over de drempel van
Intact
En de wereld is een grote blauwe bal
Dat is stil door de val van de ruimte
En jij en ik zijn kinderen.
Be is we left
En soms voor een moment
We kunnen elkaars taal.
Begrijpen
Niets kan de oorlogstijd niet maken.
Niets kan zich verzetten tegen zijn macht marcheren niet
Hij trok een hakekruis
En ze laat haar haar los.
Hij heeft een hamer en een sikkel.
En zijn dans in de sandwoestyn
En we strelen met onze blote handen
Over het eindeloze zand
Ongebonden
En de wereld is een grote blauwe bal
Dat is stil door de val van de ruimte
En jij en ik zijn kinderen.
Be is we left
En soms voor een moment
We kunnen elkaars taal weer spreken.
En op een dag zal het beter zijn
Ooit zullen we het begrijpen.
Waarom zijn mensen soms zo wreed
Maar soms weer zoveel meer te geven