JOE VERAS — La Travesía songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Travesía" van JOE VERAS.
Songteksten
Desde muy pequeño tuve un sueño
De viajar y conocer el extranjero
En mi mente yo pintaba
Rascacielos de colores frescos
Me dijeron que el dinero
Se encontraba por montones en el suelo
Un día del mes de octubre
Del año no me acuerdo
Empaque yo mismo letras con un sueño
Y salí de mi país sin importar lo que dejaba
En cada puerto que llegaba me mojaba
En cada puerto que llegaba hay, hay, hay
Hambre, frió, sueño
El viaje parecía eterno
Gritos de mis compañeros
Que estaban extrañando a su pueblo
Que estaban extrañando a su pueblo
(Una canción con sentimientos de Veras)
(Joe Veras)
Cada día que pasaba era más difícil La travesía
Los guardias, los perros todo el día
Nos perseguían y varios de mis compañeros
Se quedaron flotando en ese sueño
Y nunca lograron su fantasía
De los diez llegamos tres
A las calles de Manhattan mire usted
Y yo que pinte rascacielos de colores frescos y ya usted ve
Hambre, frió, sueño
El viaje parecía eterno gritos de mis compañeros
Que estaban extrañando su pueblo
Hambre, frió, sueño
El viaje se me hizo eterno
Gritos, guardias y perros
Pensaba que viajaba al infierno
Y no fue como me lo pintaron
Y no fue como me lo pintaron
Y de los que llegamos juntos (La, la, la)
Algunos ya son difuntos (hay, hay, hay)
Y de los que llegamos juntos algunos ya son difuntos
Dígame usted que escucho la historia
Si no merezco la gloria
Dígame usted que escucho la historia
Si no merezco la gloria
Songtekstvertaling
Van jongs af aan had ik een droom.
Reizen en ontmoeten in het buitenland
In mijn gedachten schilderde ik
Wolkenkrabbers met koele kleuren
Ik hoorde het geld.
Het lag in stapels op de grond.
Een dag in oktober
Van het jaar dat ik me niet herinner
Ik pak zelf brieven in met een droom.
En ik verliet mijn land ongeacht wat ik achterliet
In elke haven werd ik nat.
In elke haven die daar kwam, daar, daar
Hongerig, koud, droom
De reis leek eeuwig.
Geschreeuw van mijn metgezellen
Dat ze hun mensen misten.
Dat ze hun mensen misten.
(Een lied met echte gevoelens)
(Joe Veras)
Elke dag was moeilijker de oversteek
De bewakers, de honden de hele dag
Ze achtervolgden ons en een aantal van mijn metgezellen.
Ze zweefden in die droom.
En ze hebben nooit hun fantasie bereikt.
Van de tien krijgen we er drie.
Naar de straten van Manhattan kijk naar je
En ik schilder wolkenkrabbers in koele kleuren en je ziet het al.
Hongerig, koud, droom
De reis leek eeuwige kreten van mijn metgezellen.
Dat ze hun mensen misten.
Hongerig, koud, droom
De reis werd eeuwig voor mij.
Geschreeuw, bewakers en honden
Ik dacht dat ik naar de hel reisde.
En het was niet hoe ze het schilderden.
En het was niet hoe ze het schilderden.
En van hen die bijeenkwamen (La, la, la))
Sommige zijn al overleden (daar, daar, daar, daar)
Sommigen zijn al dood.
Zeg me dat ik het verhaal hoor.
Als ik de glorie niet verdien
Zeg me dat ik het verhaal hoor.
Als ik de glorie niet verdien