Joe Dassin — J'ai craqué songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "J'ai craqué" van Joe Dassin.
Songteksten
Entre les fauteuils du 15, rue de Bretagne
Et les rocking-chairs de la maison de campagne
On balançait
Notre vie douillette, sans surprise et sans un Pain «idien de nos dix ans de bonheur
Au bonheur près j'étais bien protégé
Dans le film à tiroir de ma vie bien rangée
Avec les samedi soir pour changer
Pour changer de quoi toi et moi
Moi et toi, femme et mère à la fois
J’ai craqué, j’ai craqué
J’attendais ta fête pour t’apporter des fleurs
Je ne chantais plus, j’avais des pantoufles au coeur
Je m’endormais
Tu savais quand je disais: «Devine où on part?»
Tu riais avant que j’ai fini mes histoires
Et même après tu m’avais tellement dit
Que je n'étais qu’un gosse, un gamin
Étourdi, que je m’imaginais tout petit
Et puis d’un seul coup j’ai grandi
Et j’ai coupé le fil du passé
J’ai craqué, j’ai craqué
Je ne sais pas où mais je m’en vais droit devant
Meme si l’allumette n’a craqué que le temps
D’une étincelle
Je m’en contrefous si ça permet de rêver
De faire un détour loin des chemins programmés
Toujours pareils et le vent de folie
Qui fait tourner si fort le moulin de ma vie
Qu’importe s’il s’arrête aujourd’hui
Puisque celle qui lui a dit de souffler
Reste et me donne envie de craquer
J’ai craqué, j’ai craqué…
Songtekstvertaling
Tussen de Leunstoelen van 15, rue de Bretagne
En de schommelstoelen van het buitenhuis
We waren aan het swingen.
Ons gezellige leven, zonder verrassing en zonder een brood " idien van onze tien jaar van geluk
Op geluk in de buurt was ik goed beschermd
In de lade film van mijn nette leven
Met zaterdagavond om te veranderen
Om te veranderen wat jij en ik
Jij en ik, vrouw en moeder tegelijk.
Ik brak, ik brak
Ik wachtte op je feestje om je bloemen te brengen.
Ik zong niet meer, ik had slippers in mijn hart
Ik val in slaap.
Je wist het toen ik zei, "raad eens waar we heen gaan?»
Je lachte voordat ik mijn verhalen afmaakte.
En zelfs nadat je me zoveel vertelde
Dat ik nog maar een kind was, een kind.
Duizelig, dat ik me klein voorstelde.
En opeens groeide ik op
En ik sneed de draad van het verleden door.
Ik brak, ik brak
Ik weet niet waar, maar ik ga rechtdoor.
Zelfs als de match alleen de tijd brak
Van een vonk
Het maakt me niet uit of het mogelijk maakt om te dromen.
Om een omweg te nemen van de geprogrammeerde paden
Altijd hetzelfde en de wind van de waanzin
Dat maakt de molen van mijn leven zo hard draaien
Wat als het vandaag stopt?
Sinds degene die zei dat hij moest blazen.
Blijf en zorg dat Ik wil breken.
Ik brak, ik brak…