Joaquin Sabina — Dos Horas Después songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dos Horas Después" van Joaquin Sabina.
Songteksten
La tarde consumió su luego fatuo
sin carne, sin pecado, sin quizás,
la noche se agavilla como un ave
a punto de emigrar.
Y el mundo es un hervor de caracolas
ayunas de pimienta, risa y sal,
y el sol es una lágrima en un ojo
que no sabe llorar.
Tu espalda es el ocaso de septiembre,
un mapa sin revés ni marcha atrás,
una gota de orujo acostumbrada
al desdén de la mar.
Y al cabo el calendario y sus ujieres
disecando el oficio de soñar
y la espuela en la tasca de la esquina
y el vicio de olvidar.
Por el renglón del corazón
cada mañana descarrila un tren.
Y al terminar vuelta a empezar
dos horas después de amanecer.
Tiene la vida un lánguido argumento
que no se acaba nunca de aprender,
sabe a licor y a luna despeinada
que no quita la sed.
La noche ha consumido sus botellas
Dejándose un jirón en la pared.
Han pasado los días como hojas
de libros sin leer.
Dos horas después de amanecer.
Songtekstvertaling
De avond verteerde zijn toen fatuo
zonder vlees, zonder zonde, zonder misschien,
de nacht buigt als een vogel
ik sta op het punt te emigreren.
En de wereld is een kook van slakken
peper, gelach en zoutvast,
en de zon is een traan in een oog
hij kan niet huilen.
Je rug is de zonsondergang van September.,
een kaart zonder achteruit of achteruit,
een druppel van gebruikelijke pomace
op de minachting van de zee.
En na alle kalender en z ' n bodes
ontleden van het vak van dromen
and the spur in the corner pocket
en de Ondeugd van vergeten.
Bij de lijn van het hart
elke ochtend ontspoort een trein.
En als je klaar bent om te beginnen
twee uur na zonsopgang.
Het leven heeft een loom argument.
dat je nooit gewoon leert,
het smaakt naar drank en een verwarde maan.
dat geeft geen dorst.
De nacht heeft zijn flessen opgegeten.
Een splinter op de muur achterlatend.
De dagen zijn voorbijgegaan als bladeren.
van ongelezen boeken.
Twee uur na zonsopgang.