Joaquin Sabina — Donde Habita el Olvido songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Donde Habita el Olvido" van Joaquin Sabina.
Songteksten
Cuando se despertó,
no recordaba nada
de la noche anterior,
«demasiadas cervezas»,
dijo, al ver mi cabeza,
al lado de la suya, en la almohada…
y la beséotra vez,
pero ya no era ayer,
sino mañana.
Y un insolente sol,
como un ladrón, entró
por la ventana.
El día que llegó
tenía ojeras malvas
y barro en el tacón,
desnudos, pero extraños,
nos vio, roto el engaño
de la noche, la cruda luz del alba.
Era la hora de huir
y se fue, sin decir:
«llámame un día».
Desde el balcón, la vi perderse, en el trajín
de la Gran Vía.
Y la vida siguió,
como siguen las cosas que no tienen mucho sentido,
una vez me contó,
un amigo común, que la vio
donde habita el olvido.
La pupila archivó
un semáforo rojo,
una mochila, un peugeot
y aquellos ojos
miopes
y la sangre al galope
por mis venas
y una nube de arena
dentro del corazón
y esta racha de amor
sin apetito.
Los besos que perdí,
por no saber decir:
«te necesito».
Y la vida siguió,
como siguen las cosas que no tienen mucho sentido,
una vez me contó,
un amigo común, que la vio
donde habita el olvido.
Songtekstvertaling
Toen hij wakker werd,
Ik herinner me niets.
van de avond ervoor,
"te veel bier»,
hij zei, mijn hoofd zien,
naast de jouwe, op het kussen.…
en de andere keer kussen,
maar het was niet meer gisteren.,
maar morgen.
Bij een zondige.,
als een dief, kwam hij binnen.
uit het raam.
De dag dat hij aankwam
ze had donkere cirkels onder haar ogen.
en modder op de hiel,
naakt, maar vreemd,
hij zag ons, brak de misleiding
van de nacht, het ruwe licht van de dageraad.
Het was tijd om weg te lopen.
en hij vertrok, zonder te zeggen:
"bel me op een dag."
Vanaf het balkon zag ik haar verdwalen in het woon-werkverkeer.
van de oma Via.
En het leven ging door,
als er dingen volgen die niet veel zin hebben,
hij heeft het me ooit verteld.,
een gezamenlijke vriend, die haar zag.
waar de vergetelheid woont.
Leerling ingediend
een rood licht,
een rugzak, een peugeot.
en die ogen
kortzichtig
en het bloed galoppeert
door mijn aderen
en een zandwolk
in het hart
and this streak of love
geen eetlust.
De kussen die ik miste,
voor het niet weten hoe te zeggen:
"Ik heb je nodig."
En het leven ging door,
als er dingen volgen die niet veel zin hebben,
hij heeft het me ooit verteld.,
een gezamenlijke vriend, die haar zag.
waar de vergetelheid woont.