Joan Manuel Serrat — Pueblo Blanco songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pueblo Blanco" van Joan Manuel Serrat.
Songteksten
Colgado de un barranco
duerme mi pueblo blanco,
bajo un cielo que a fuerza
de no ver nunca el mar,
se olvid de llorar.
Por sus callejas de polvo y piedra
por no pasar, ni pas la guerra,
slo el olvido camina lento
bordeando la caada,
donde no crece una flor
ni trashuma un pastor.
El sacristn ha visto
hacerse viejo al cura,
el cura ha visto al cabo
y el cabo al sacristn,
y mi pueblo despus
vi morir a los tres,
y me pregunto: porqu nacer gente
si nacer o morir es indiferente.
De la siega a la siembra
se vive en la taberna,
las comadres murmuran
su hitoria en el umbral,
de sus casas de cal.
Y las muchachas hacen bolillos
buscando, ocultas tras los visillos,
a ese hombre joven
que noche a noche forjaron en su mente,
fuerte para ser su seor
y tierno para el amor.
Ellas suean con l
y l con irse muy lejos,
de su pueblo y los viejos
suean morirse en paz,
y morir por morir
quiren morirse al sol,
la boca abierta al calor, como lagartos
medio ocultos tras un sombrero de esparto.
Escapad gente tierna
que esta tierra est enferma,
y no esperes maana
lo que no te di ayer,
que no hay nada que hacer.
Toma tu mula, tu hembra y tu arreo,
sigue el camino del pueblo hebreo
y busca otra luna,
tal vez maana sonra la fortuna
Y si te toca llorar,
es mejor frente al mar.
Si yo pudiera unirme
a un vuelo de palomas,
y atrevasando lomas
dejar mi pueblo atrs,
jro por lo que fu que me ira de aqu,
pero los muertos estn en cautiverio
y no nos dejan salir del cementerio.
Songtekstvertaling
Hangend aan een ravijn
slaap mijn blanken,
onder een hemel die met geweld
nooit de zee zien,
vergeet huilen.
Voor haar steegjes van stof en steen
om niet te sterven, niet de oorlog. ,
slo vergeetachtigheid loopt langzaam
skirting the caada,
waar een bloem niet groeit
hij is niet eens een pastoor.
Het sacristn heeft gezien
oud worden voor de priester,
de priester heeft de korporaal gezien.
en korporaal al sacristn.,
en mijn mensen daarna.
Ik zag jullie drieën sterven.,
en ik vraag me af waarom mensen worden geboren
geboren worden of sterven is onverschillig.
Van maaien tot zaaien
je woont in de taverne.,
wezelsruis
je hitoria op de drempel,
uit hun kalkhuizen.
En de meisjes maken broodjes
zoeken, verborgen achter de visillos,
aan die jongeman.
die nacht smeedden ze in zijn geest.,
sterk om jouw Heer te zijn.
en teder voor liefde.
Ze dromen van l
and L with go very far,
van zijn volk en de vroegeren.
ze dromen ervan in vrede te sterven.,
en sterven voor de dood
Chiren sterven in de zon,
mond open voor de hitte, als hagedissen
half verborgen achter een esparto hoed.
Ontsnap lieve mensen
dat deze aarde ziek is.,
en wacht niet morgen.
wat ik je gisteren niet gaf,
dat er niets te doen is.
Neem je muilezel, je vrouwtje en je harnas.,
volg het pad van het Hebreeuwse volk
en zoek naar een andere maan,
misschien lacht het geluk van morgen
En als het jouw beurt is om te huilen,
het is beter aan Zee.
Als ik kon meedoen
naar een duivenvlucht,
en gedurfde lomas
verlaat mijn dorp atrs,
jro dus het was dat ik hier weg ga,
maar de doden zitten in gevangenschap.
en ze laten ons niet uit het kerkhof.