Joan Manuel Serrat — Los Recuerdos songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Los Recuerdos" van Joan Manuel Serrat.
Songteksten
Los recuerdos suelen
Contarte mentiras
Se amoldan al viento,
Amañan la historia,
Por aquíse encogen,
Por alláse estiran,
Se tiñen de gloria,
Se bañan en lodo,
Se endulzan, se amargan
A nuestro acomodo,
Según nos convenga
Porque antes que nada
Y apesar de todo
Hay que sobrevivir.
Recuerdos que volaron lejos
O que los armarios encierran,
Cuando estápor cambiar el tiempo,
como las heridas de guerra,
Vuelven a dolernos de nuevo.
Los recuerdos tienen
Un perfume frágil
Que les acompaña
Por toda la vida
Y tatuado a fuego
Llevan en la frente
Un día cualquiera
Un nombre corriente
Con el que caminan
Con paso doliente,
Arriba y abajo,
Húmedas aceras
Canturreando siempre
La misma canción.
Y por más que tiempos felices
Saquen a pasear de la mano,
Los recuerdos suelen ser tristes
Hijos, como son, del pasado,
De aquello que fue y ya no existe.
Pero los recuerdos
Desnudos de adornos,
Limpios de nostalgias,
Cuando solo queda
La memoria pura,
El olor sin rostro,
El color sin nombre,
Sin encarnadura,
Son el esqueleto
Sobre el que construimos,
Todo lo que somos,
Aquello que fuimos
Y lo que quisimos
Y no pudo ser.
Después inflexible, el olvido
Irácarcomiendo la historia;
Y aquellos que nos han querido
Restaurarán nuestra memoria
A su gusto y a su medida
Con recuerdos
De sus vidas…
Songtekstvertaling
Herinneringen
Je leugens vertellen
Ze passen in de wind,
Ze verdraaien het verhaal.,
Waarom krimpen,
Daar, stretch.,
Getint met glorie,
Ze baden in modder.,
Ze zijn zoet en bitter.
Naar onze accommodatie,
Zoals wij willen
Want eerst en vooral
En ondanks alles
Je moet overleven.
Herinneringen die weg vlogen
Of dat de kasten,
Wanneer het tijd is om te veranderen,
zoals oorlogswonden.,
Ze doen ons weer pijn.
Herinneringen hebben
Een fragiele parfum
Die hen vergezelt
Voor het leven
En in brand getatoeëerd
Ze dragen op het voorhoofd.
Elke dag
Een gebruikelijke naam
Met wie ze lopen
Met pijnlijke stap,
Op en neer,
Natte trottoirs
Altijd neuriën
Hetzelfde liedje.
En voor meer dan gelukkige tijden
Neem een wandeling door de hand,
Herinneringen zijn meestal triest
Kinderen, zoals ze zijn, uit het verleden,
Van dat wat was en niet meer bestaat.
Maar de herinneringen
Naakten van siervoorwerpen,
Schoon van nostalgie,
Als er alleen
Puur geheugen,
De gezichtsloze geur,
De naamloze kleur,
Zonder incarnatie,
Ze zijn het skelet.
Waarop wij bouwen,
Alles wat we zijn,
Wat we waren
En wat we wilden
En dat kan niet.
Na inflexibele, vergetelheid
Ik ga geschiedenis eten.;
En zij die van ons hebben gehouden
Ze zullen ons geheugen herstellen.
Naar uw smaak en naar uw maat
Met herinneringen
Van hun leven…