Joan Manuel Serrat — La Maquinita songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Maquinita" van Joan Manuel Serrat.
Songteksten
Aquí hemos venido
porque hemos llegado,
los dos por distintos lados.
Cantando canciones
pasamos la vida
un poco más divertida.
Era en el año cuarenta,
antes del cincuenta y cuatro,
cuando murió tanta gente
entre Puebla y Apizaco.
El tren que corría
sobre su ancha vía
de pronto se fue a estrellar
contra un aeroplano
que andaba en el llano
volando sin descansar.
Quedó el maquinista
con las tripas fuera
mirando p’al aviador
que ya sin cabeza
buscaba un sombrero
para taparse del sol.
Todo esto nos sucedía
sin saber cómo ni cuándo
y la máquina seguía
pita… pita… y caminando.
El buen fogonero
también quedó muerto
debajo del chapopote
y hasta el garrotero,
sin brazos y tuerto
seguía dando garrote.
Buscando al agente
de publicaciones
lo encontramos moribundo,
y el pobre gritando:
«Cervezas heladas…»,
se fue para el otro mundo.
Los pocos supervivientes
los contemplaban llorando
y la máquina seguía
pita… pita… y caminando.
Llegó la Cruz Roja,
llegó la Cruz Blanca,
pa' auxiliar a los heridos
y allí se encontraron
que todos los muertos
de miedo ya habían corrido.
Toditos los muertos
salieron huyendo
en tan críticos instantes,
que ha habido difunto
que lo han encontrado
cuatro leguas adelante.
En una zanja los muertos
solitos se iban echando
y la máquina seguía
pita… pita… y caminando.
Llegó en un fotingo
Don Maximiliano,
que era entonces gobernante,
y vio entre los muertos
a un pobre gendarme
gritando. «Alto y adelante».
Don Maximiliano
vio el pullman abierto
y a comer se metió al punto
y allí el cocinero
le sirvió al instante
los hígados de un difunto.
Los zopilotes estaban
sobre los muertos volando
y la máquina seguía
pita… pita… y caminando.
Y ya no queremos
seguir esta historia
para no cansar a ustedes.
Rueguen por las almas
de los que murieron
hombres, niños y mujeres.
Al recordar tanto muerto
nos retiramos llorando
y la máquina seguía
pita… pita… y caminando.
Songtekstvertaling
Daar komen we.
omdat we er zijn.,
beide aan verschillende kanten.
Liedjes zingen
we brengen ons leven door.
een beetje meer plezier.
Het was in het veertigste jaar.,
voor 54,
toen zoveel mensen stierven
tussen Puebla en Apizaco.
De trein die reed
op zijn brede spoor
plotseling stortte het in.
tegen een vliegtuig
die op de vlakte liep
vliegen zonder rust.
De bestuurder is links
met de ingewanden eruit
ik kijk naar de piloot.
die al onthoofd is.
Ik zocht een hoed.
om de zon te bedekken.
Dit is ons allemaal overkomen.
niet weten hoe of wanneer
en de machine was nog steeds
pita ... pita ... en lopen.
De goede brandweerman
hij is ook vermoord.
onder de chapopote
en zelfs de kousenband.,
zonder armen en eenoog
hij bleef op de stok slaan.
Op zoek naar de agent
publicatie
we vonden hem stervende.,
en de arme man schreeuwde:
"Bevroren bier…»,
hij vertrok naar de volgende wereld.
De weinige overlevenden
ze zagen ze huilen.
en de machine was nog steeds
pita ... pita ... en lopen.
Het Rode Kruis is gearriveerd.,
het Witte Kruis kwam,
om de gewonden te helpen
en daar ontmoetten ze elkaar.
dat alle doden
ze hadden al geen angst meer.
Alle doden
ze zijn weggelopen.
op zulke kritieke momenten,
dat er een overledene was.
die het gevonden hebben
vier mijl vooruit.
In een greppel de doden
alleen lagen ze
en de machine was nog steeds
pita ... pita ... en lopen.
Aangekomen in een fotingo
Don Maximiliano,
wie was toen heerser?,
en hij zag tussen de doden
aan een arme gendarme
schreeuwen. "Stop en ga."
Don Maximiliano
hij zag de pullman opengaan.
en om te eten kwam hij tot het punt
en daar is de Kok.
het diende hem onmiddellijk.
de levers van een overledene.
De zopilot waren
over de doden die vliegen
en de machine was nog steeds
pita ... pita ... en lopen.
En we willen niet meer
volg dit verhaal
om je niet te vermoeien.
Bid voor zielen.
van hen die stierven
mannen, kinderen en vrouwen.
Door zoveel doden te herinneren.
we huilden met pensioen.
en de machine was nog steeds
pita ... pita ... en lopen.