Joan Manuel Serrat — La Hora del Timbre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Hora del Timbre" van Joan Manuel Serrat.
Songteksten
He pasado el día preparando el Corazón
Para cuando suene el timbre de la puerta
Sin embargo, suena el timbre de la puerta
Sin embargo, desde las nueve y cincuenta y tres
Me golpea las costillas reclamando de inmediato tu presencia
A la hora del timbre por la mirilla se ven
Caramelos asomandose a su escote
Y una gran sonrisa rodeada de mujer
Con olor a Hierbabuena presagiando la gloria del cinemascope
Saldrán a su encuentro mis orejas y mi nariz
Y mis ojos ansiosos y el Corazón consentido
Y mi mano izquierda decidida a investigar
Los ojales y los botones de tu vestido
A la hora del timbre con caricias y café
Cicatrizan las heridas cotidianas
En el cuarto oscuro del enamorado amor
Donde una estufa ilumina justo apenas una pata de la cama
Luego, a beso limpio a salvo en el pequeño Edén
Nos gastaremos los labios en un cuerpo a cuerpo fiero
Huirán al exilio el miedo y la soledad
Y la muerte perderá por dos a cero
A la hora del timbre las campanas del reloj
Que anuncian alborozadas tu presencia
Repiten tenaces que empezo la cuenta atrás
Y que vaya preparando de a poquito el Corazón para tu ausencia
Songtekstvertaling
Ik heb de hele dag het hart voorbereid.
Voor als de deurbel gaat
Maar de deurbel gaat.
Maar sinds negen en drieënvijftig
Hij slaat m ' n ribben en zegt dat je er bent.
Op het moment van de Bel door het kijkgat zie je
Snoep gluurt naar haar decolleté.
En een grote glimlach omringd door een vrouw
Met de geur van pepermunt voorspelt de glorie van de cinemascope
Mijn oren en mijn neus zullen je ontmoeten.
En mijn angstige ogen en verwend hart
En mijn linkerhand vastbesloten om te onderzoeken
De knoopsgaten en knopen op je jurk
Ten tijde van de bel met strelingen en koffie
Ze genezen alledaagse wonden.
In de donkere kamer van de liefde
Waar een fornuis alleen maar een bedpoot verlicht.
Dan een schone kus veilig in Little Eden
We zullen onze lippen spenderen aan een woeste melee.
Angst en eenzaamheid zullen vluchten in ballingschap
En de dood verliest met twee tegen nul.
Op het moment van de bel de klokken
Die u in verwarring aankondigen.
Ze herhalen hardnekkig dat het aftellen is begonnen.
En laat hem zijn hart voorbereiden op uw afwezigheid.