Joan Manuel Serrat — En la Vida Todo Es Ir songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "En la Vida Todo Es Ir" van Joan Manuel Serrat.
Songteksten
«En la vida todo es ir
a lo que el tiempo deshace.
Sabe el hombre dónde nace
y no dónde va a morir.»
El hombre que en la montaña
?por la cruz de algún camino?
oye la voz del destino,
se aleja de su cabaña.
Y prosiguiendo su hazaña
se dirige al porvenir
una esperanza a seguir.
Mas no ha de volver la cara,
pues la vida es senda rara:
en la vida todo es ir.
Miro esa palma que airosa
su corona al sol ostenta
y miro lo que aparenta
la esplendidez de la rosa.
Contemplo la niña hermosa
riendo a lo que le place,
y lo que el viento le hace
a la hoja seca del jobo:
es la vida como un robo
a lo que el tiempo deshace.
Tuve un hermano que dijo
?"Cuando salí de Collores…"?
Así cantó sus amores
al Valle del que fue hijo.
Una y otra vez maldijo
la gloria que en letras yace,
(y en que su nombre renace),
pues que llegó a comprender
lo poco que es el saber:
sabe el hombre dónde nace.
No hay más. Un solo camino
que se quisiera tomar,
mas la suerte del andar
maltrata y confunde el tino.
Nadie niegue su destino.
Es que ser hombre es seguir
?y un ideal perseguir?
por la vida hacia delante,
sabiendo lo que fue enante
y no dónde va a morir.
Songtekstvertaling
"In het leven is alles te gaan
op welke tijd ongedaan wordt gemaakt.
Weet de mens waar hij geboren is?
en niet waar hij zal sterven.»
De man die op de berg
?aan het kruis van een weg?
hoor de stem van het lot,
hij gaat weg van zijn hut.
En zijn prestatie voortzetten
hij gaat naar de toekomst.
een hoop om te volgen.
Maar hij mag zijn gezicht niet omdraaien.,
want het leven is een vreemde manier:
in het leven moet alles weg.
Ik kijk naar die luchtige palm.
zijn kroon in de zon flaunt
en ik kijk naar hoe het eruit ziet
de pracht van de roos.
Ik aanschouw het mooie meisje.
lachen om wat hij leuk vindt.,
en wat de wind met hem doet
naar het droge blad van de baan:
het leven is als een overval.
op welke tijd ongedaan wordt gemaakt.
Ik had een broer die zei:
?"Toen ik uit Collores kwam..."?
Dus zong hij zijn liefde
naar de Vallei van zijn zoon.
Keer op keer vervloekt
de glorie die in letters ligt,
(en in dat zijn naam is herboren),
hij begreep het.
hoe weinig kennis is:
de mens weet waar hij geboren is.
Er is niets meer. Een manier
die u wilt nemen,
maar het geluk van lopen
mishandelt en verwart de tino.
Niemand ontkent zijn lot.
Is dat een man zijn is volgen
?en een ideaal streven?
voor de toekomst,
weten wat enante was
en niet waar hij zal sterven.