Joan Manuel Serrat — Cantares/Y Nos Dieron Las Diez songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cantares/Y Nos Dieron Las Diez" van Joan Manuel Serrat.
Songteksten
Todo pasa y todo queda
pero lo nuestro es pasar
pasar haciendo caminos
caminos sobre la mar
Nunca perseguí la gloria
ni dejar en la memoria
de los hombres mi canción
yo amo los mundos sutiles
ingrávidos y gentiles
como pompas de jabón
Me gusta verlos pintarse
de sol y grana, volar
bajo el cielo azul, temblar
súbitamente y quebrarse…
Nunca perseguí la gloria.
Caminante, son tus huellas
el camino y nada más
caminante, no hay camino,
se hace camino al andar.
Al andar se hace camino
y al volver la vista atrás
se ve la senda que nunca
se ha de volver a pisar.
Caminante no hay camino
sino estelas en la mar…
Hace algún tiempo en ese lugar
donde hoy los bosques se visten de espinos
se oyó la voz de un poeta gritar:
«Caminante no hay camino,
se hace camino al andar…»
Golpe a golpe, verso a verso…
Murió el poeta lejos del hogar.
Le cubre el polvo de un país vecino.
Al alejarse, le vieron llorar.
«Caminante no hay camino,
se hace camino al andar…»
Golpe a golpe, verso a verso…
Cuando el jilguero no puede cantar.
Cuando el poeta es un peregrino,
cuando de nada nos sirve rezar.
«Caminante no hay camino,
se hace camino al andar…»
Golpe a golpe, verso a verso
Golpe a golpe, verso a verso
Nos dijimos adiós, ojalá que volvamos a vernos,
el verano acabó, el otoño duró lo que tarda en volver el invierno.
Y a tu pueblo el azar, otra vez, el verano siguiente
me llevó y al final del concierto me puse a buscar tu cara entre la gente
y no hallé quien de ti me dijera ni media palabra
parecía como si nos quisiera gastar el destino una broma macabra.
No había nadie detrás de la barra del otro verano
y en lugar de tu bar, me encontré una sucursal del banco hispanoamericano,
tu memoria vengué, a pedradas contra los cristales,
sé que no lo soñé, protestaba mientras me esposaban los municipales
en mi declaración alegué que llevaba tres copas
y empecé esta canción en el cuarto donde aquella vez te quitaba la ropa
Y nos dieron las diez y las once,
las doce y la una, y las dos y las tres
y desnudos al anochecer nos encontró la luna
Y nos dieron las diez y las once,
las doce y la una, y las dos y las tres
y desnudos al anochecer nos encontró la luna
Songtekstvertaling
Alles gaat voorbij en alles blijft over
maar ons ding is om voorbij te gaan
passeer door paden te maken
wegen over de zee
Ik heb nooit de glorie nagestreefd.
noch in het geheugen achterlaten
van mannen mijn lied
Ik hou van de subtiele werelden.
gewichtloos en zacht
als zeepbellen
Ik zie ze graag zelf schilderen.
van zon en gruis, vlieg
onder de blauwe lucht, beef
plotseling en break…
Ik heb nooit eer nagestreefd.
Walker, het zijn jouw sporen.
de weg en niets anders
wandelaar, er is geen manier,
het maakt zijn weg door te lopen.
Lopen is zijn weg.
en als je terugkijkt
je ziet het pad dat nooit
je moet er weer op trappen.
Wandelaar er is geen manier
maar stelas in de zee…
Enige tijd geleden op die plek.
waar vandaag de dag de bossen zijn gekleed in doornen
De stem van een dichter werd schreeuwend gehoord:
"Walker er is geen manier,
het maakt zijn weg door te lopen…»
Blaas door Klap, vers door vers…
De dichter stierf ver van huis.
Het bedekt het stof van een buurland.
Toen hij wegliep, werd hij huilend gezien.
"Walker er is geen manier,
het maakt zijn weg door te lopen…»
Blaas door Klap, vers door vers…
Als De Goudvink niet kan zingen.
Wanneer de dichter een pelgrim is,
als bidden zinloos is.
"Walker er is geen manier,
het maakt zijn weg door te lopen…»
Blaas door Klap, vers door vers
Blaas door Klap, vers door vers
We hebben afscheid genomen, hopelijk zien we elkaar weer.,
de zomer is voorbij, de herfst duurt wat nodig is om de winter terug te brengen.
En aan uw willekeurige mensen, opnieuw, de volgende zomer
hij nam me mee en aan het einde van het concert begon ik je gezicht te zoeken onder de mensen
en ik kon niemand vinden om iets tegen me te zeggen.
het leek alsof hij wilde dat we het lot een macabere grap zouden spenderen.
Er was niemand achter de bar vorige zomer.
en in plaats van jouw bar, vond ik een filiaal van de Spaans-Amerikaanse bank.,
jouw herinnering die ik gewroken heb, gestenigd tegen de kristallen. ,
Ik weet dat ik er niet over gedroomd heb. Ik protesteerde terwijl ik geboeid was door het stadhuis.
in mijn verklaring beweerde ik dat ik drie glazen had.
en ik begon een liedje in de kamer waar ik je kleren uittrok die keer.
En we hebben er tien en elf.,
twaalf en een, en twee en drie
en naakt in de schemering vond de maan ons
En we hebben er tien en elf.,
twaalf en een, en twee en drie
en naakt in de schemering vond de maan ons