Joan Baez — Sweet Sir Galahad songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sweet Sir Galahad" van Joan Baez.
Songteksten
Sweet Sir Galahad
came in through the window
in the night when
the moon was in the yard.
He took her hand in his
and shook the long hair
from his neck and he told her
she’d been working much too hard.
It was true that ever since the day
her crazy man had passed away
to the land of poet’s pride,
she laughed and talked alot
with new people on the block
but always at evening time she cried.
And here’s to the dawn of their days.
She moved her head
a little down on the bed
until it rested softly on his knee.
And there she dropped her smile
and there she sighed awhile,
and told him all the sadness
of those years that numbered three.
Well you know I think my fate’s belated
because of all the hours I waited
for the day when I’d no longer cry.
I get myself to work by eight
but oh, was I born too late,
and do you think I’ll fail
at every single thing I try?
And here’s to the dawn of their days.
He just put his arm around her
and that’s the way I found her
eight months later to the day.
The lines of a smile erased
the tear tracks upon her face,
a smile could linger, even stay.
Sweet Sir Galahad went down
with his gay bride of flowers,
the prince of the hours
of her lifetime.
And here’s to the dawn
of their days,
of their days.
‚© 1968, 1970 Chandos Music (ASCAP)
Songtekstvertaling
Lieve Heer Galahad.
kwam binnen door het raam
in de nacht wanneer
de maan was in de tuin.
Hij nam haar hand in zijn hand.
en schudde het lange haar
uit zijn nek en hij vertelde haar
ze had veel te hard gewerkt.
Het is waar dat sinds de dag
haar gekke man was overleden.
naar het land van de trots van de dichter,
ze lachte en praatte veel.
met nieuwe mensen in de buurt
maar altijd ' s avonds huilde ze.
En op het begin van hun dagen.
Ze bewoog haar hoofd.
een beetje op het bed
totdat het zachtjes op zijn knie rustte.
En daar liet ze haar glimlach vallen.
en daar zuchtte ze een tijdje.,
en vertelde hem al het verdriet
van die jaren die drie waren.
Ik denk dat mijn lot te laat is.
vanwege al die uren dat ik wachtte.
voor de dag dat ik niet meer zou huilen.
Ik ga om acht uur werken.
maar ben ik te laat geboren?,
en denk je dat Ik zal falen?
bij alles wat ik probeer?
En op het begin van hun dagen.
Hij sloeg zijn arm om haar heen.
en zo heb ik haar gevonden.
acht maanden later op de dag.
De lijnen van een glimlach gewist
de scheuren op haar gezicht,
een glimlach kan blijven hangen,zelfs blijven.
Lieve Heer Galahad ging neer.
met zijn homo bruid van bloemen,
de Prins van de uren
van haar leven.
Op de dageraad.
van hun dagen,
van hun dagen.
'© 1968, 1970 Chandos Music (ASCAP)