Joan Baez — Milanese Waltz/Marie Flore songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Milanese Waltz/Marie Flore" van Joan Baez.
Songteksten
Marie, Marie Flore was a small girl of ten
Whom I met in the south end of France.
Stepping out of the crowd was the daughter
Of someone with flowers for me, we were friends at a glance.
She spoke no English but sat by my side in the car
And pointed out places en route to the village of Arles.
Marie, Marie Flore came to table that night
As I dined in an ancient hotel.
The room was all fitted with things from the seventeenth century
And they suited her well.
She would eat nothing but sat in her chair like a queen
And laughed at my French but seemed always to know what I’d mean.
Marie, Marie Flore came to hear me that night
When I sang for the people of Arles.
She stood back in the shadows of a ruined arena,
Her frame in my mind was never too far.
In the rush that did follow I found she was holding my hand
And ushering me through an evening the elders had planned.
Marie, Marie Flore, I will always remember
Your eyes, your smile and your grace.
The gold that flowed with your laughter remains
To enlighten the image I have of your face.
For I have seen children with faces much wiser than time,
And you, my Marie, are most certainly one of this kind.
Marie, Marie Flore, all the odds say I see you again
By plan or by chance.
But if not you’ll be there when I’m dreaming of rain over Paris
Or sun on the south end of France.
Marie, Marie, Marie Flore.
Songtekstvertaling
Marie Flore was een klein meisje van tien.
Die ik ontmoette in Zuid-Frankrijk.
Uit het publiek stappen was de dochter.
Van iemand met bloemen voor mij, we waren vrienden in een oogopslag.
Ze sprak geen Engels, maar zat naast me in de auto.
En wees op plaatsen onderweg naar het dorp Arles.
Marie Flore kwam die avond aan tafel.
Zoals ik dineerde in een oud hotel.
De kamer was allemaal uitgerust met dingen uit de zeventiende eeuw
En ze pasten goed bij haar.
Ze zou niets anders eten dan in haar stoel zitten als een koningin.
En lachte om mijn Frans, maar leek altijd te weten wat ik zou bedoelen.
Marie Flore kwam die avond naar me luisteren.
Toen ik zong voor de mensen van Arles.
Ze stond terug in de schaduw van een verwoeste arena.,
Haar beeld in mijn hoofd was nooit te ver.
In de haast die volgde vond ik dat ze mijn hand vasthield.
En me door een avond leiden die de ouderen gepland hadden.
Marie, Marie Flore, Ik zal het me altijd herinneren.
Uw ogen, uw glimlach en uwe genade.
Het goud dat vloeide met uw gelach blijft
Om het beeld dat ik van je gezicht heb te verlichten.
Want Ik heb kinderen gezien met gezichten veel wijzer dan de tijd,
En jij, mijn Marie, bent zeker zo ' n type.
Marie, Marie Flore, alle kansen zeggen dat ik jullie weer zie.
Per plan of per toeval.
Maar zo niet, dan ben je er als Ik droom van regen boven Parijs.
Of zon aan de zuidkant van Frankrijk.
Marie, Marie, Marie Flore.