Jethro Tull — A Passion Play (Part 2) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Passion Play (Part 2)" van Jethro Tull.
Songteksten
The Story Of The Hare Who Lost His Spectacles
This is the story of the hare who lost his spectacles
Owl loved to rest quietly whilst no one was watching
Sitting on a fence one day, he was surprised when suddenly a kangaroo ran close
by
Now this may not seem strange, but when Owl overheard Kangaroo whisper to no
one in particular
«The hare has lost his spectacles,» well, he began to wonder
Presently, the moon appeared from behind a cloud and there, lying on the grass
was hare
In the stream that flowed by the grass a newt
And sitting astride a twig of a bush a bee
Ostensibly motionless, the hare was trembling with excitement
For without his spectacles he appeared completely helpless
Where were his spectacles? Could someone have stolen them?
Had he mislaid them? What was he to do?
Bee wanted to help, and thinking he had the answer began:
«You probably ate them thinking they were a carrot.»
«No!» interrupted Owl, who was wise
«I have good eye-sight, insight, and foresight
How could an intelligent hare make such a silly mistake?»
But all this time, Owl had been sitting on the fence, scowling!
A Kangaroo were hopping mad at this sort of talk
She thought herself far superior in intelligence to the others
She was their leader, their guru. She had the answer:
«Hare, you must go in search of the optician.»
But then she realized that Hare was completely helpless without his spectacles
And so, Kangaroo loudly proclaimed, «I can’t send Hare in search of anything!»
«You can guru, you can!» shouted Newt
«You can send him with Owl.»
But Owl had gone to sleep
Newt knew too much to be stopped by so small a problem
«You can take him in your pouch.»
But alas, Hare was much too big to fit into Kangaroo’s pouch
All this time, it had been quite plain to hare that the others knew nothing
about spectacles
As for all their tempting ideas, well Hare didn’t care
The lost spectacles were his own affair
And after all, Hare did have a spare a-pair
Forest Dance No.2
Instrumental part
The Foot Of Our Stairs
We sleep by the ever-bright hole in the door
Eat in the corner, talk to the floor
Cheating the spiders who come to say «Please», (politely)
They bend at the knees
Well, I’ll go to the foot of our stairs
Old gentlemen talk of when they were young
Of ladies lost, of erring sons
Lace-covered dandies revel (with friends)
Pure as the truth, tied at both ends
Well I’ll go to the foot of our stairs
Scented cathedral spire pointed down
We pray for souls in Kentish Town
A delicate hush
The gods, floating by
Wishing us well
Pie in the sky
God of Ages, Lord of Time
Mine is the right, right to be wrong
Well I’ll go to the foot of our stairs
Jack rabbit mister spawn a new breed of love-hungry pilgrims (no bodies to feed)
Show me a good man and I’ll show you the door
The last hymn is sung and the devil cries «More.»
Well, I’m all for leaving and that being done
I’ve put in a request to take up my turn
In that forsaken paradise that calls itself «Hell»
Where no-one has nothing and nothing is- well -meaning fool
Pick up thy bed and rise up from your gloom smiling
Give me your hate and do as the loving heathen do
Overseer Overture
Colours I’ve none dark or light, red, white or blue
Cold is my touch (freezing)
Summoned by name — I am the overseer over you
Given this command to watch o’er our miserable sphere
Fallen from grace, called on to bring sun or rain
Occasional corn from my oversight grew
Fell with mine angels from a far better place
Offering services for the saving of face
Now you’re here, you may as well admire
All whom living has retired from the benign reconciliation
Legends were born surrounding mysterious lights
Seen in the sky (flashing)
I just lit a fag then took my leave in the blink of an eye
Passionate play join round the maypole in dance
(primitive rite) (wrongly)
Summoned by name — I am the overseer over you
Flight From Lucifer
Flee the icy Lucifer
Oh he’s an awful fellow!
What a mistake!
I didn’t take a feather from his pillow
Here’s the everlasting rub: neither am I good nor bad
I’d give up my halo for a horn and the horn for the hat I once had
I’m only breathing
There’s life on my ceiling
The flies there are sleeping quietly
Twist my right arm in the dark. I would give two or three for
One of those days that never made impressions on the old score
I would gladly be a dog barking up the wrong tree
Everyone’s saved we’re in the grave
See you there for afternoon tea
Time for awaking the tea lady’s making
A brew-up and baking new bread
Pick me up at half past none
There’s not a moment to lose
There is the train on which I came
On the platform are my old shoes
Station master rings his bell
Whistles blow and flags wave
A little of what you fancy does you good (Or so it should)
I thank everybody for making me welcome
I’d stay but my wings have just dropped off
10.08 To Paddington=
Instrumental part
Magus Perdé
Hail! Son of kings make the ever-dying sign
Cross your fingers in the sky
For those about to BE
There am I waiting along the sand
Cast your sweet spell upon the land and sea
Magus Perdé, take your hand from off the chain
Loose a wish to still, the rain, the storm about to BE
Here am I (voyager into life)
Tough are the soles that tread the knife’s edge
Break the circle, stretch the line, call upon the devil
Bring the gods, the gods' own fire
In the conflict revel
The passengers upon the ferry crossing, waiting to be born
Renew the pledge of life’s long song rise to the reveille horn
Animals queuing at the gate that stands upon the shore
Breathe the ever-burning fire that guards the ever-door
Man — son of man — buy the flame of ever-life
(Yours to breathe and breath the pain of living): living BE!
Here am I! Roll the stone away
From the dark into ever-day
Epilogue
There was a rush along the Fulham Road
Into the Ever-passion Play
Songtekstvertaling
Het Verhaal Van De Haas Die Zijn Bril Verloor
Dit is het verhaal van de Haas die zijn bril verloor.
Uil hield ervan rustig te rusten terwijl niemand toekeek.
Op een dag zat hij op een hek en was verrast toen er opeens een kangoeroe in de buurt kwam.
door
Dit lijkt misschien niet vreemd, maar toen Uil kangoeroe hoorde fluisteren ...
Eén in het bijzonder
"De Haas heeft zijn bril verloren," nou, hij begon zich af te vragen
Weldra verscheen de maan van achter een wolk en daar, liggend op het gras.
was hare
In de stroom die stroomde door het gras een salamander
En zittend op een takje van een struik een bij
Ogenschijnlijk onbeweeglijk beefde de Haas van opwinding.
Want zonder zijn bril leek hij volkomen hulpeloos.
Waar was zijn bril? Kan iemand ze gestolen hebben?
Was hij ze kwijt? Wat moest hij doen?
Bee wilde helpen en dacht dat hij het antwoord had.:
"Je hebt ze waarschijnlijk opgegeten, denkend dat ze een wortel waren.»
"Nee!"onderbroken uil, die wijs was
"Ik heb goed zicht, inzicht en vooruitziendheid
Hoe kan een intelligente haas zo ' n domme fout maken?»
Maar al die tijd zat uil op het hek, te fronsen!
Een kangoeroe was boos op dit soort praatjes.
Ze vond zichzelf veel intelligenter dan de anderen.
Ze was hun leider, hun goeroe. Ze had het antwoord.:
Haas, je moet op zoek gaan naar de opticien.»
Maar toen besefte ze dat Hare hulpeloos was zonder zijn bril.
En zo riep kangoeroe luid: "Ik kan Hare niet op zoek naar iets sturen!»
"Je kunt goeroe zijn, je kan het!"riep Newt
"Je kunt hem sturen met uil.»
Maar uil was gaan slapen.
Newt wist te veel om gestopt te worden door zo ' n klein probleem.
"Je kunt hem meenemen in je buidel.»
Maar helaas, Hare was veel te groot om in kangaroe ' s buidel te passen.
Al die tijd was het heel duidelijk voor hare dat de anderen niets wisten.
over brillen
Wat al hun verleidelijke ideeën betreft, Hare gaf er niets om.
De verloren bril was zijn eigen zaak.
En Haas had tenslotte een reserve a-pair.
Bosdans Nr. 2
Instrumenteel gedeelte
De Voet Van Onze Trap
We Slapen bij het altijd heldere gat in de deur.
Eet in de hoek, praat met de vloer
De spinnen bedriegen die "alsjeblieft" komen zeggen,)
Ze buigen op de knieën
Ik ga naar de trap.
Oude heren praten over toen ze jong waren.
Van verloren dames, van dwalende zonen
Kant-bedekte dandies reveleren (met vrienden)
Zo zuiver als de waarheid, aan beide kanten gebonden
Ik ga naar de trap.
Naar beneden gerichte geurkathedraal
We bidden voor zielen in Kentish Town.
Een delicate stilte
De goden zweven door
Wens ons het beste
Taart in de lucht
God van de eeuwigheid, Heer van de tijd
De mijne is het recht, het recht om verkeerd te zijn.
Ik ga naar de trap.
Jack rabbit meneer gebroed een nieuw ras van liefde-hongerige pelgrims (geen lichamen om te voeden)
Laat me een goede man zien en ik laat je de deur zien.
De laatste hymne wordt gezongen en de duivel roept "meer.»
Nou, ik ben er helemaal voor om te vertrekken en dat klaar is.
Ik heb een verzoek ingediend om mijn beurt te nemen.
In dat verlaten paradijs dat zichzelf "hel" noemt»
Waar niemand iets heeft en niets is-goed bedoelende dwaas
Raap je bed op en sta op uit je sombere glimlach.
Geef me je haat en doe zoals de liefdevolle heidenen doen.
Opzichter Ouverture
Kleuren Ik heb geen donker of licht, rood, wit of blauw
Koud is mijn aanraking)
Opgeroepen door naam-Ik ben de opzichter over u
Met dit bevel om op onze ellendige sfeer te letten
Gevallen uit genade, geroepen om zon of regen te brengen
Af en toe groeide er maïs uit mijn toezicht.
Viel met mijn engelen van een veel betere plek
Het aanbieden van diensten voor het redden van het gezicht
Nu je hier bent, kun je net zo goed bewonderen
Allen die leven hebben zich teruggetrokken uit de goedaardige verzoening
Legendes werden geboren rond mysterieuze lichten.
In de lucht gezien)
Ik stak een sigaret op en vertrok in een oogwenk.
Gepassioneerd spelen doe mee rond de maypole in dans
(primitieve rite) (ten onrechte)
Opgeroepen door naam-Ik ben de opzichter over u
Vlucht Uit Lucifer
Vlucht voor de ijzige Lucifer.
Oh hij is een vreselijke kerel!
Wat een vergissing!
Ik heb geen veer van zijn kussen genomen.
Hier is de eeuwigdurende wending: noch ben ik goed, noch slecht
Ik zou mijn halo opgeven voor een hoorn en de hoorn voor de hoed die ik ooit had
Ik adem alleen maar.
Er is leven op mijn plafond
De vliegen daar slapen rustig.
Draai mijn rechterarm in het donker. Ik zou er twee of drie geven voor
Een van die dagen die nooit impressies maakte op de oude partituur
Ik zou graag een hond zijn die tegen de verkeerde boom blaft.
Iedereen is gered we zijn in het graf
Ik zie je daar voor de middagthee.
Tijd om de theedame wakker te maken.
Een brouwsel en het bakken van nieuw brood
Haal me om half twee op.
Er is geen moment te verliezen.
Daar is de trein waar ik op kwam.
Op het perron staan mijn oude schoenen
De stationschef belt aan.
Fluitjes blazen en vlaggen zwaaien
Een beetje van wat je wilt doet je goed (of zo moet het)
Ik dank iedereen dat ik Welkom mocht heten.
Ik zou blijven, maar m ' n vleugels zijn net gevallen.
10.08 To Paddington=
Instrumenteel gedeelte
Magus Perdé
Heil! Zoon van koningen maak het eeuwige teken
Kruis je vingers in de lucht
Voor hen die op het punt staan om te gaan
Daar wacht ik langs het zand
Doe je zoete betovering over land en zee
Magus Perdé, haal je hand van de ketting.
Een wens verliezen om stil te blijven, de regen, de storm die op het punt staat te zijn
Hier ben ik.)
Taai zijn de zolen die de rand van het mes betreden
Verbreek de cirkel, strek de lijn, roep de duivel aan
Breng de goden, het eigen vuur van de goden
In het conflict reveleren
De passagiers op de veerboot, wachtend om geboren te worden
Vernieuw de belofte van het lange lied van het leven sta op naar de Reveille Hoorn
Dieren die in de rij staan bij de poort die op de kust staat
Adem het altijd brandende vuur dat de deur bewaakt.
Mens — zoon van de mens-koop de vlam van het leven
Leef!
Hier ben ik! Rol de steen weg
Van het donker naar de dag
Nawoord
Er was een stormloop langs de Fulham Road.
In the Ever-passion Play