Jerry Wallace — The Song That Nobody Sings songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Song That Nobody Sings" van Jerry Wallace.
Songteksten
In the dry dusty desert a wild flower grows that puts all the others to shame,
Far away in the desert where nobody goes the flower that has no name.
In the whisky soaked mind of an old minstrel man there’s a ballad of peace and
good will,
A warm welcome song that the world wants to hear but the voice of the minstrel
is still.
So drink to the wild flower nobody knows
And the sorrow that loneness brings
Drink to the dreamers who lose there way
And the song that nobody sings
There’s a boy from the land of the free and the brave who’s afraid to go home
in the dark,
His world is a room where a needle and spoon leave the devil’s indelible mark.
Take a look at the strangers you pass on the street and the faces you see in the bar,
Sometimes I wonder if God really knows just how lonely we are. (Chorus)
Take a look at the women with nothing to say and the man with nothing to give,
Watching their dreams slip away and die when they had every reason to live.
In the dry dusty desert a wild flower grows like the wonderful dreams of the
young,
And all that remains of the old minstrel man is a song that will never be sung.
(Chorus)
There’s a lonely old soldier who lives in a home that the country provides for
old men,
Staring at darkness and waiting in vain for the sound of a voice of a friend.
If all of the children and poets and clowns and dreamers were banished from
Earth,
If only the wise and the wealthy survived what would tomorrow be worth. (Chorus)
Songtekstvertaling
In de droge stoffige woestijn groeit een wilde bloem die alle anderen te schande maakt,
Ver weg in de woestijn waar niemand de bloem gaat die geen naam heeft.
In de whisky doordrenkte geest van een oude minstreel man is er een ballade van vrede en
welwillendheid,
Een warm welkom lied dat de wereld wil horen maar de stem van de speelman
is stil.
Dus drink op de wilde bloem niemand weet
En het verdriet dat eenzaamheid brengt
Drink op de dromers die daar verliezen
En het lied dat niemand zingt
Er is een jongen uit het land van de vrijheid en de dapperen die bang is om naar huis te gaan.
in het donker,
Zijn wereld is een ruimte waar een naald en lepel het onuitwisbare teken van de duivel achterlaten.
Kijk eens naar de vreemden die je op straat passeert en de gezichten die je in de bar ziet.,
Soms vraag ik me af of God echt weet hoe eenzaam we zijn. (Chorus)
Kijk naar de vrouwen die niets te zeggen hebben en de man die niets te geven heeft.,
Hun dromen zien wegglippen en sterven als ze alle reden hadden om te leven.
In de droge stoffige woestijn groeit een wilde bloem als de prachtige dromen van de
jong,
En alles wat overblijft van de oude minstreel man is een lied dat nooit zal worden gezongen.
(Chorus)
Er is een eenzame oude soldaat die in een huis woont waar het land voor zorgt.
oude mannen,
Staren naar duisternis en tevergeefs wachten op het geluid van een stem van een vriend.
Als alle kinderen en dichters en clowns en dromers werden verbannen
Aarde,
Als alleen de Wijzen en de rijken zouden overleven wat morgen waard zou zijn. (Chorus)