Jeniferever — The Beat of Our Own Blood songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Beat of Our Own Blood" van Jeniferever.
Songteksten
Clothes and accessories form a faint pattern of guilt on a floor.
There used to be sketches, charcoal on paper, easy to alter or store on top of all the rest.
Phone calls and sudden falls, in haste leaving for the solace of airport halls.
It’s outlined in ink now or in acrylic on canvas, a picture that’ll stay and a weight for coming days to carry.
To the beat of our own blood we dance past the final curtain call,
past regret and the angst that we get for stabbing our own.
To the beat of our own blood we dance along the lines of our bones.
Out with history, in with relief and ease.
Goodbye to bright spot lights and to the sound of a thousand peoples lies,
to late night parties in hotel rooms, to later night travels on subway coaches.
Ended up by the cove, with the back to a wall, not knowing if someone would
come at all.
Patience proved to be right this time, a familiar sight and the night set the
world on fire.
To the beat of our own blood we dance past the final curtain call,
past regret and the angst that we get for stabbing our own.
To the beat of our own blood we dance along the lines of our bones.
Out with history, in with relief and ease.
As the skyline is glowing, we don’t know what’s coming.
But the pages they’ll turn, the pages they’ll turn.
But as the skyline is glowing we’ll be the same beings.
And the pages they’ll turn, the pages they’ll turn.
To the beat of our own blood we dance past the final curtain call,
past regret and the angst that we get for stabbing our own.
To the beat of our own blood we dance along the lines of our bones.
Out with history, in with relief and ease.
Songtekstvertaling
Kleding en accessoires vormen een zwak patroon van schuld op een vloer.
Er waren vroeger schetsen, houtskool op papier, gemakkelijk te veranderen of op te slaan bovenop de rest.
Telefoontjes en plotselinge valpartijen, in haast vertrekken naar de troost van luchthavenhallen.
Het is nu in inkt of in acryl canvas, een foto die blijft en een gewicht voor de komende dagen te dragen.
Op het ritme van ons eigen bloed dansen we voorbij het laatste gordijn.,
verleden spijt en de angst dat we krijgen voor het steken van onze eigen.
Op het ritme van ons eigen bloed dansen we langs de lijnen van onze botten.
Weg met de geschiedenis, in met opluchting en gemak.
Vaarwel aan het licht en aan het geluid van duizend mensen leugens,
tot laat in de nacht feesten in hotelkamers, tot later in de nacht reizen met metrocoaches.
Eindigde bij de baai, met de rug tegen de muur, niet wetende of iemand zou
kom maar.
Geduld bleek goed deze keer, een bekend gezicht en de nacht zette de
de wereld staat in brand.
Op het ritme van ons eigen bloed dansen we voorbij het laatste gordijn.,
verleden spijt en de angst dat we krijgen voor het steken van onze eigen.
Op het ritme van ons eigen bloed dansen we langs de lijnen van onze botten.
Weg met de geschiedenis, in met opluchting en gemak.
Omdat de skyline gloeit, weten we niet wat er gaat komen.
Maar de pagina 's die ze draaien, de pagina' s die ze draaien.
Maar als de skyline gloeit, zijn we dezelfde wezens.
En de pagina 's die ze draaien, de pagina' s die ze draaien.
Op het ritme van ons eigen bloed dansen we voorbij het laatste gordijn.,
verleden spijt en de angst dat we krijgen voor het steken van onze eigen.
Op het ritme van ons eigen bloed dansen we langs de lijnen van onze botten.
Weg met de geschiedenis, in met opluchting en gemak.