Jeff Williams — When It Falls songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "When It Falls" van Jeff Williams.
Songteksten
Maybe red’s like roses
Maybe it’s a pool of blood
The innocents will lay in When in the end, you fail to save them
Their dying eyes
Are wide and white like snow
And now they know the cost of trusting you
Is obliteration
Mirrors will shatter
Crushed by the weight of the world
The pillars collapse in shame
There’ll be no rest
There’ll be no love
There’ll be no hero in the end
Who will rise above
And when it ends
The good will crawl
The shining light will sink in darkness
Victory for hate incarnate
Misery and pain for all
When it falls…
Swallowed by the darkness
Soon the moon is bathed in black
The light of hope is taken
And discontent is the contagion
The blinding eyes
That burn a yellow flame
The embers that remain
Will light the fuse of condemnation
Kingdoms in tatters
Hung on the brink of a war
The peace will succumb to flames
This is not a tragedy
It’s not an accident
You placed your faith in fools
And now you’ll smother in lament
They play the part of allies
Claiming peace their only goal
But once the fight for power starts
They’ll eat each other whole
Their iron gloves point fingers
They’ll wage a war of blame
And mankind will wilt in pain
Songtekstvertaling
Misschien is rood als rozen.
Misschien is het een plas bloed.
De onschuldigen zullen erbij komen als je ze uiteindelijk niet redt.
Hun stervende ogen
Zijn breed en wit als sneeuw
En nu weten ze wat het kost om jou te vertrouwen.
Is vernietiging
Spiegels zullen verbrijzelen.
Verpletterd door het gewicht van de wereld
De pilaren storten in schaamte in
Er zal geen rust zijn.
Er zal geen liefde zijn
Er zal geen held zijn op het einde.
Wie zal er boven staan?
En als het eindigt
De goeden zullen kruipen.
Het stralende licht zal in de duisternis zinken.
Overwinning voor de incarnatie van haat
Ellende en pijn voor iedereen
Wanneer het valt…
Opgeslokt door de duisternis
Binnenkort wordt de maan in het zwart gebaad.
Het licht van de hoop wordt genomen
En ontevredenheid is de besmetting
De verblindende ogen
Die een gele vlam verbranden
De overblijvende gloeien
Zal de lont van veroordeling aansteken
Koninkrijken aan flarden
Opgehangen aan de rand van een oorlog
De vrede zal bezwijken aan vlammen
Dit is geen tragedie.
Het is geen ongeluk.
Je hebt je vertrouwen in dwazen gesteld.
En nu zul je verstikken in verdriet.
Zij spelen de rol van bondgenoten
Vrede opeisen hun enige doel
Maar zodra de strijd voor de macht begint
Ze eten elkaar heel op.
Hun ijzeren handschoenen wijzen met hun vingers.
Ze zullen een schuldoorlog voeren.
En de mensheid zal verwelken van pijn.