Jeff Rosenstock — Snow Charges songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Snow Charges" van Jeff Rosenstock.
Songteksten
There’s a patch shimmering under the sky
On the south corner of Bushwick, on the residential side
And I’m afraid I’ll slip.
Most days when it’s cloudy and all nights I stay inside
But it’s 2: 30 on New Years' Day and outside it’s looking bright
And I could use some chips and a bottle of soda
For my quest to rescue Zelda.
Trying to be brave, I touched the puddle to my tongue
And within a millisecond the bottom of my face went numb
And no one on the street knew anything was wrong.
So I tried to wave my arms to find that they were frozen too
And I tried to run away, my legs felt like they were stuck in clue
And I started to hear a storm.
Through my ears poured freezing rain
And it froze my freezing brain.
A handful of neighbors gathered underneath the awning
of the laundromat 200 feet from the front door of my building
And it smacked my like a pinball
And it crushed me like a wrecking ball
I was swallowed by a cold duvet
And the kids are gonna have a snow day.
I couldn’t bear to find out how the story was gonna end
So I closed my eyes and went to sleep and no one found me dead
'Cause everybody stayed inside 'til March.
And a patch of flowers grew out of the concrete where I lied
Some boy picked a dandelion to give to a girl he liked
And she gave him a kiss that warmed his lonely heart.
Now they hold each other tight
And stay in on winter nights.
Songtekstvertaling
Er glinstert een stukje onder de lucht.
Op de zuidelijke hoek van Bushwick, aan de residentiële kant
En ik ben bang dat ik zal uitglijden.
De meeste dagen als het bewolkt is en alle nachten blijf ik binnen
Maar het is half drie op Nieuwjaarsdag en buiten ziet het er helder uit.
En ik kan wel wat chips en een fles frisdrank gebruiken.
Voor mijn zoektocht om Zelda te redden.
Ik probeerde dapper te zijn, Ik raakte de plas aan in mijn tong.
En binnen een milliseconde werd de bodem van mijn gezicht gevoelloos.
En niemand op straat wist dat er iets mis was.
Dus probeerde ik met mijn armen te zwaaien om te zien dat ze ook bevroren waren.
En ik probeerde weg te lopen, mijn benen voelden alsof ze vast zaten in een aanwijzing.
En ik begon een storm te horen.
Door mijn oren gegoten ijskoude regen
En het bevroor mijn ijskoude hersenen.
Een handvol buren verzamelden zich onder de luifel.
van de wasserette 200 voet van de voordeur van mijn gebouw
En het sloeg me als een flipperkast.
En het verpletterde me als een sloopkogel.
Ik werd opgeslokt door een koud dekbed.
En de kinderen krijgen een sneeuwdag.
Ik kon het niet verdragen om uit te vinden hoe het verhaal zou eindigen.
Dus sloot ik mijn ogen en ging slapen en niemand vond me dood.
Omdat iedereen binnen bleef tot maart.
En een stukje bloemen groeide uit het beton waar ik loog.
Een jongen koos een paardenbloem om aan een meisje te geven dat hij leuk vond.
En ze gaf hem een kus die zijn eenzame hart verwarmde.
Nu houden ze elkaar stevig vast.
En blijf op de winteravonden.