Jeff Beck — No Man's Land songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "No Man's Land" van Jeff Beck.
Songteksten
Well, how do you do, William Mcbride?
Do you mind if I sit down here by your graveside?
And rest for awhile in the warm summer sun,
I’ve been walking all day, and I’m nearly done.
And I see by your gravestone you were only 19
When you joined the great fallen in 1916,
I hope you died quick and I hope you died clean
Or, Willie Mcbride, was it slow and obscene?
Did they beat the drum slowly, did the play the pipes lowly?
Did the rifles fired over you as they lowered you down?
Did the bugles sound the last post in chorus?
Did the pipes play the flowers of the forest?
And did you leave a wife or a sweetheart behind
In some loyal heart is your memory enshrined?
And, though you died back in 1916,
And that loyal heart are you forever 19?
Or are you a stranger without even a name,
Forever enshrined behind some glass pane,
In an old photograph, torn and tattered and stained,
And fading to yellow in a brown leather frame?
The sun’s shining down on these green fields of France;
The warm wind blows gently, and the red poppies dance.
The trenches have vanished long under the plow;
No gas and no barbed wire, no guns firing now.
But here in this graveyard that’s still no man’s land
The countless white crosses in mute witness stand
To man’s blind indifference to his fellow man.
And a whole generation who were butchered and damned.
And I can’t help but wonder, now Willie Mcbride,
Do all those who lie here know why they died?
Did you really believe them when they told you «the cause?»
Did you really believe that this war would end wars?
Well the suffering, the sorrow, the glory, the shame
The killing, the dying, it was all done in vain,
For Willie Mcbride, it all happened again,
And again, and again, and again, and again.
Songtekstvertaling
Hoe maakt u het, William Mcbride?
Vind je het erg als ik hier bij je graf ga zitten?
En rust voor een tijdje in de warme zomerzon,
Ik loop al de hele dag en ik ben bijna klaar.
En ik zie aan je grafsteen dat je pas 19 was.
Toen je in 1916 bij de great fallen ging,
Ik hoop dat je snel stierf en ik hoop dat je netjes stierf.
Of, Willie Mcbride, was het langzaam en obsceen?
Hebben ze langzaam op de drum geslagen, hebben ze de pijpen laag gespeeld?
Schoten de geweren op je toen ze je lieten zakken?
Klonk de bugles de laatste post in het koor?
Hebben de pijpen de bloemen van het bos afgespeeld?
En heb je een vrouw of een liefje achtergelaten?
In een trouw hart is je geheugen verankerd?
En, hoewel je stierf in 1916,
En dat trouwe hart ben jij voor altijd 19?
Of ben je een vreemde zonder een naam?,
Voor altijd verborgen achter een glazen ruit,
Op een oude foto, gescheurd en verscheurd en bevlekt,
En vervaagd tot geel in een bruin leren frame?
De zon schijnt op deze groene velden van Frankrijk;
De warme wind waait zachtjes, en de rode klaprozen dansen.
De loopgraven zijn lang onder de ploeg verdwenen.;
Geen benzine en prikkeldraad,geen wapens.
Maar hier op dit kerkhof is dat nog steeds niemandsland.
De talloze witte kruizen in zwijgzame getuigenbank
Voor de blinde onverschilligheid van de mens tegenover zijn medemens.
En een hele generatie die werd afgeslacht en verdoemd.
En ik vraag me af, nu Willie Mcbride,
Weten al degenen die hier liggen waarom ze stierven?
Geloofde je ze echt toen ze zeiden: "de oorzaak?"»
Geloofde je echt dat deze oorlog een einde zou maken aan oorlogen?
Nou het lijden, het verdriet, de glorie, de schaamte
Het doden, het sterven, het is allemaal tevergeefs gedaan.,
Voor Willie Mcbride gebeurde het allemaal weer.,
En opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw.