Jean-Pierre Ferland — Dans quel pays songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dans quel pays" van Jean-Pierre Ferland.

Songteksten

Les hommes s’aidaient à l’ouvrage
Les femmes riaient tout autour
Les enfants qui en avaient l'âge,
S’aimaient et se faisaient l’amour
Et l’eau vive de la fontaine
Coulait juste au fond de leurs yeux
Quel soleil coulait dans leurs veines?
Dans quel pays?
Des cloches fleurissaient aux arbres
Des noix poussaient dans les rosiers
Les roses épousaient des rhubarbes
J'étais venu en étranger
Les hommes m’ont offert leurs femmes
Les femmes m’ont donné leurs bras
Quel soleil coulait dans leur âme?
Dans quel pays?
Qu’on a dansé, moi qui ne danse jamais
Qu’on a chanté, moi qui ne parle jamais
Je te le jure; je n’ai pas rêvé ça
Soigne ton rhume
Finis tes légumes
Un jour, peut-être, je t’emmènerai
Cueillir des amandes
Quand tu seras grande
Dans ce pays que je retrouverai
Où les hommes décorent leur barbe
Les femmes dorent leurs cheveux
Où les étrangers qui s’attardent,
S'étonnent un jour et font comme eux
Un monde où la marée montante
Monte pour bercer les petits
Quand les mères sont des amantes
Dans quel pays?
Un coin sans loi, ni tirelipote,
Gorgés de bonbons pralinés
Où les soldats font la popote
Pour les gendarmes-jardiniers
Un monde où le bonheur abuse,
Où il ne pleut que les lundis
Avec mille et une excuses
Dans quel pays?
Nous danserons, moi qui ne danse jamais
Nous chanterons, moi qui ne parle jamais
Et je te jure que je ne rêve pas
Soigne ton rhume
Finis tes légumes
Un jour, peut-être, je t’emmènerai
Cueillir des amandes
Quand tu seras grande
Dans ce pays que j’inventerai
Avec un ciel de Pissaro
Avec les arbres de Gauguin
Et les oiseaux de Picasso
N’oublie pas de te coucher tôt
Je serai là demain matin
Il faut que j’aille à mon boulot
Ça y est, j’ai raté mon dernier métro

Songtekstvertaling

De mannen hielpen zichzelf aan het werk.
Vrouwen lachten overal.
Kinderen van de leeftijd,
Van elkaar gehouden en de liefde bedreven
En het levende Water van de bron.
Stroomde recht in de achterkant van hun ogen
Welke zon vloeide er in hun aderen?
In welk land?
Klokken stroomden naar de bomen
Noten groeiden in de rozen
Rozen gehuwd rabarber
Ik was naar het buitenland gekomen.
Mannen boden me hun vrouwen aan.
Vrouwen gaven me hun armen.
Welke zon vloeide in hun ziel?
In welk land?
Dat we dansten, ik die nooit danste
Dat we zongen, ik die nooit praat
Ik zweer het je, Ik heb er niet over gedroomd.
Genees je verkoudheid.
Eet je groenten op.
Op een dag, misschien, neem ik je mee
Amandelen plukken
Als je groot bent
In dit land vind ik
Waar mannen hun baard versieren
Vrouwen die hun haar vergulden
Waar vreemden blijven hangen,
Vraag het je eens af en doe zoals ze zijn.
Een wereld waar het opkomende tij
Klim naar rock de kleintjes
Als moeders geliefden zijn
In welk land?
Een hoek zonder wet, of tirelipote,
Slokjes praline
Waar soldaten rommelen
Voor gendarmen-tuinders
Een wereld waar geluk misbruik maakt,
Waar het alleen op maandag regent
Met duizend excuses.
In welk land?
We will dance, I who never dance
We zullen zingen, Ik die nooit praat
En ik zweer dat ik niet droom.
Genees je verkoudheid.
Eet je groenten op.
Op een dag, misschien, neem ik je mee
Amandelen plukken
Als je groot bent
In dit land dat Ik zal uitvinden
Met een hemel van Pissaro
Met Gauguinbomen
En de vogels van Picasso
Vergeet niet vroeg naar bed te gaan.
Ik zal er morgenochtend zijn.
Ik moet aan het werk.
Dat is het, ik miste mijn laatste metro