Jean Lumiere — La paimpolaise songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La paimpolaise" van Jean Lumiere.
Songteksten
Quittant ses genêts et sa lande
Quand le Breton se fait marin
En allant aux pêches d’Islande
Voici quel est le doux refrain
Que le pauvre gars
Fredonne tout bas
«J'aime Paimpol et sa falaise
Son église et son Grand Pardon
J’aime surtout la Paimpolaise
Qui m’attend au pays breton»
Quand leurs bateaux quittent nos rives
Le curé leur dit «Mes bons fieux
Priez souvent monsieur saint Yves
Qui nous voit, des cieux toujours bleus»
Et le pauvre gars
Fredonne tout bas
«Le ciel est moins bleu, n’en déplaise
A saint Yvon, notre Patron,
Que les yeux de ma Paimpolaise
Qui m’attend au pays breton !»
Le brave Islandais, sans murmure
Jette la ligne et le harpon
Puis, dans un relent de saumure
Il s’affale dans l’entrepont
Et le pauvre gars
Soupire tout bas
«Je serais bien mieux à mon aise
Devant un joli feu d’ajonc
A côté de la Paimpolaise
Qui m’attend au pays breton !»
Mais souvent l’océan qu’il dompte
Se réveillant lâche et cruel
Le jour venu, quand on se compte
Bien des noms manquent à l’appel
Et le pauvre gars
Fredonne tout bas
«Pour aider la marine anglaise
Comme il faut plus d’un moussaillon
J’en f’rons deux à ma Paimpolaise
En rentrant au pays breton !»
Puis, quand la vague le désigne
L’appelant de sa grosse voix
Le brave Islandais se résigne
En faisant un signe de croix
Et le pauvre gars,
Quand vient le trépas
Serrant la médaille qu’il baise,
Glisse dans l’océan sans fond
En songeant à la Paimpolaise
Qui l’attend au pays breton !
Songtekstvertaling
Zijn kroost en zijn Heide achterlaten
Als Breton een Zeeman wordt
Door naar de IJslandse visserij te gaan
Dit is het zoete refrein.
Die arme jongen.
Allemaal laag neuriën
"Ik hou van Paimpol en zijn klif
Zijn kerk en zijn grote vergeving
Ik hou vooral van de Paimpolaise.
Die op me wacht in het Bretonse land»
Als hun boten onze kust verlaten
De priester zei:
Bid vaak, Monsieur Yves.
Die ons ziet, altijd blauwe lucht»
En de arme man
Allemaal laag neuriën
"De hemel is minder blauw, maakt niet uit
Op saint Yvon, onze baas.,
Dat de ogen van mijn Paimpolaise
Ze wachten op me in het Bretonse land.»
De dappere IJslander, zonder een fluistering
Gooi de lijn en de harpoen
Dan, in een vleugje pekel
Hij slithers in the entrepont
En de arme man
Zucht allemaal laag
"Ik zou me veel beter op mijn gemak voelen
Voor een mooi vuur van ajonc
Naast de Paimpolaise
Ze wachten op me in het Bretonse land.»
Maar vaak temt hij de oceaan.
Laf en wreed wakker worden.
De dag komt, als we tellen
Er ontbreken veel namen in de oproep.
En de arme man
Allemaal laag neuriën
"Om de Engelse marine te helpen
Er is meer dan één moussaillon voor nodig.
Ik maak er twee voor mijn Paimpolaise.
Terug naar het Bretonse land !»
En wanneer de Golf Haar aanwijst
De beller van zijn grote stem
Dappere IJslandse ontslag
Door een kruisteken te maken
En de arme man,
Wanneer komt het stukje
Knijpen in de medaille hij neukt,
Glijdt in de bodemloze Oceaan
Denkend aan de Paimpolaise
Die op hem wacht in het Bretonse land !