Jean Lumiere — Chanson d'automne songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Chanson d'automne" van Jean Lumiere.
Songteksten
Les nuages sont revenus
Et la treille qu’on a saignée
Tord ses longs bras maigres et nus
Sur la muraille renfrognée
La brume a terni les blancheurs
Et cassé les fils de la VIerge
Et le vol des martins-pêcheurs
Ne frissonne plus sur la berge.
Viens cueillir encor un beau jour
En dépit du temps qui nous brise
Et mêlons nos adieux d’amour
Aux derniers parfums de la brise.
Les arbres se sont rabougris
La chaumière ferme sa porte
Et le petit papillon gris
A fait place à la feuille morte
Plus de nénuphars sur l'étang
L’herbe languit, l’insecte râle
Et l’hirondelle, en sanglotant,
Disparaît à l’horizon pâle.
Songtekstvertaling
De wolken zijn terug.
En de trillis die we bloedden
Draait haar lange dunne blote armen
Op de muur
De mist bezoedelde de witheid.
En de zonen van de Maagd gebroken
En de diefstal van kingfishers
Huiver niet op de kust.
Kom en kies nog een mooie dag
Ondanks de tijd die ons breekt
En laten we onze liefde vaarwel mixen
Tot de laatste geur van de wind.
De bomen zijn verdoofd.
Het huisje sluit de deur.
En de kleine grijze vlinder
Gemaakt plaats voor het dode blad
Meer waterlelies op de vijver
Het gras kwijnt weg, het insect rommelt
En de zwaluw, snikkend,
Verdwijnt aan de bleke horizon.