Jean-Louis Murat — Le Mou Du Chat songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le Mou Du Chat" van Jean-Louis Murat.
Songteksten
Quand le passé nous saisit
Dans ces lieux de vague à l'âme
Sous les grands arbres de l’ennui
Une lubie nous enflamme
Se tendent voiles du pêcheur
Dans nos prunelles azurées
Nom de dieu rev’là, rev’là l’heure
De l’emberlificoté
On lit dans le corps des volailles
Dans un hachis parmentier
Au moment le plus select on
On mange le mou du chat
Voyant tout ce qui nous distingue
Distingue des autres oiseaux
Sous les ors de ce bastringue
Oh ba lo ba lo ba lo
Un haut le coeur pour le gazoil
Dans ce siècle enténébré
Au fond de la boue impalpable
On voyage autour d’un chapeau
Je t’aime, est-ce que ça te regarde
Je vois les choses de mon lit
Mon ruisseau tarit l’océan
Bah, tant pis, tant pis, tant pis
Aussi bleue qu’est bleue cette mer
Où la mort nous viendra
J’entends déjà morne langueur
Dans toute excitante voix
Au train où va votre folie
Faudra-t-il vous piquer
Autant c'était joli joli
Ce ronron des attardés
Car dès lors comme on chante
Dans la plaine tous les ans
Le moujik a eu son heure mais
Mais a fait peur aux enfants
Fraiseuse, broyeuse, aplanisseuse
Au gosier de l’animal
Pense à ces milliards d’exemplaires
Et touche plus au mou du chat
Dans mon esprit chants délirants
Accourent pour me soutenir
Au cadavre rose et charmant
Je cours chercher de l’eau
Tatiana reprends des couleurs
Sous ses fourrures ses colliers
Et me v’là dans toutes ces vapeurs
Tout emberlificoté
Pris dans cette humeur vagabonde
Qui me vient d’outre-océan
Aux premiers frissons de l’homme
J’imite le cri du paon
Mais ouf, une odeur de narcisse
Me reprend l'âme et le corps
A la mesure de l’envie
Ah ben là, d’accord, d’accord
Songtekstvertaling
Als het verleden ons grijpt
Op deze plaatsen zwaaien naar de ziel
Onder de Hoge Bomen van verveling
Een lust ontbrandt ons
Stretch zeilen van de visser
In onze azuurblauwe pruimen
Naam van God, eerwaarde.
Van de emberliquoté
We lezen in het lichaam van gevogelte
In een Parmezaanse gehakt
Op de meest selecte tijd op
We eten de kat zacht
Alles zien wat ons onderscheidt
Onderscheidt zich van andere vogels
Onder het goud van deze bastringue
Oh ba lo ba Lo
Een hoog hart voor gazoil
In deze donkere eeuw
Op de bodem van de ondoordringbare modder
We reizen rond een hoed.
Ik hou van je, gaat het je wat aan?
Ik zie dingen vanuit mijn bed.
Mijn Kreek droogt de oceaan op.
Bah, Tis pis, Tis pis, Tis pis
Zo blauw als deze zee is blauw
Waar de dood tot ons zal komen
Ik hoor al sombere taal.
In elke opwindende stem
Naar de trein waar je waanzin heengaat
Zal het je steken?
Het was zo mooi.
Dit sprankel van achterlijken
Want dan als we zingen
In de vlakte elk jaar
De moujik had zijn tijd maar
Maar de kinderen waren bang.
Machines, apparaten en toestellen voor de meelindustrie, n. e. g.
Naar de keel van het dier
Denk aan die miljarden kopieën.
En meer het zachte van de kat aanraken
In My mind waanideeën songs
Ren om me te steunen.
Op het roze en charmante lijk.
Ik ren naar water
Tatiana hervat kleuren
Onder zijn bont zijn kettingen
En daar ben ik in al die dampen.
Alle geëmberligeerd
Gevangen in deze Vagebond stemming
Die naar me toe komt uit het buitenland
Bij de eerste rillingen van de mens
Ik imiteer de kreet van de Pauw
Maar een geur van Narcissus.
Neemt mijn ziel en lichaam terug
Een beetje afgunst
Ah Nou daar, oke, oke