Jean-Jacques Goldman — Natacha songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Natacha" van Jean-Jacques Goldman.
Songteksten
De mes tristesses, me reste un grand manteau
Qui laisse passer le froid
De ces lambeaux de jeunesse, un vieux chapeau
Qui ne me protège pas
Je sais mieux choisir un chemin
Me méfier d’une main
Tu vois je ne sais rien
Le temps qui passe ne guérit de rien
Natacha, toi tu le sais bien
De mille ans de froid, de toundra
De toutes ces Russies qui coulent en toi
De trop d’hivers et d’espoirs et d’ivresse
Au chant des Balalaïkas
Tu dis qu’on a peur et qu’on glisse en ses peurs
Comme glissent les nuits de Viatka
Dans chacun de tes baisers Natacha
C’est tout ça qui m’attache à toi
Songtekstvertaling
Van mijn verdriet heb ik nog steeds een mooie jas.
Dat laat de koude passeren
Van deze splinters van jeugd, een oude hoed
Die me niet beschermt.
Ik weet beter om een pad te kiezen
Pas op voor één hand.
Ik weet niets.
De tijd die voorbijgaat geneest helemaal niet.
Natacha, dat weet je.
Van duizend jaar koude, van toendra
Van al die Russen die in je stromen
Te veel winters en hoop en dronkenschap
Op het lied van de balalaikas
Je zegt dat we bang zijn en we glijden in onze angsten
Als de nachten van Viatka glijden
In elk van je kussen Natacha
Dat is alles wat ik om je geef.