Jean-Jacques Goldman — Le coureur songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le coureur" van Jean-Jacques Goldman.
Songteksten
Je courais sur la plage abritée des alizés
Une course avec les vagues, juste un vieux compte à régler
Pieds nus comme couraient mes ancêtres
Oh j’ai bien vu derrière ses lunettes
Un type avec un chronomètre
Je suis rentré au soir, quand les vagues ont renoncé
Il était déjà tard, mais mes parents m’attendaient
Y’avait un homme bizarre à la table
Ma mère, une larme, un murmure
Des dollars et leur signature
J’ai pris le grand avion blanc du lundi
Qu’on regardait se perdre à l’infini
J’suis arrivé dans le froid des villes
Chez les touristes et les automobiles
Loin de mon ancienne vie
On m’a touché, mesuré comme on fait d’un cheval
J’ai couru sur un tapis et pissé dans un bocal
Soufflé dans un masque de toutes mes forces, accéléré plein d'électrodes
Pour aller jusqu’où j’avais trop mal
On m’a mis un numéro sur le dos
Y’avait des gens qui criaient, des drapeaux
On courait toujours en rond, des clous
Aux deux pieds pour écorcher la terre
Je la caressais naguère
J’ai appris à perdre, à gagner sur les autres et le temps
À coups de revolver, de courses en entraînements
Les caresses étranges de la foule, les podiums
Et les coups de coudes
Les passions, le monde et l’argent
Moi je courais sur ma plage abritée des alizés
Une course avec les vagues, juste un vieux compte à régler
Puis le hasard a croisé ma vie
J’suis étranger partout aujourd’hui
Était-ce un mal, un bien?
C’est ainsi…
Songtekstvertaling
Ik Rende op het beschutte strand van de passaatwinden.
Een race met de golven, gewoon een oude telling om te regelen
Blootsvoets als mijn voorouders renden
Oh, ik zag vlak achter zijn bril.
Een man met een stopwatch
Ik kwam ' s avonds thuis, toen de golven opgaven.
Het was al laat, maar mijn ouders wachtten op me.
Er was een vreemde man aan de tafel.
Mijn moeder, een traan, een fluistering
Dollars en hun handtekening
Ik nam het grote witte vliegtuig op maandag.
Dat we elkaar eindeloos zagen verdwalen.
Ik kwam in de kou van de steden
In toeristen en auto ' s
Weg van mijn oude leven
Ik werd aangeraakt, gemeten als een paard.
Ik Rende op een tapijt en piste in een pot.
In een masker geblazen met al mijn kracht, versneld vol elektroden
Om zover te gaan als ik had te veel pijn
Ze hebben een nummer op mijn rug gezet.
Er waren mensen aan het schreeuwen, vlaggen
We liepen altijd in cirkels, spijkers
Aan beide voeten om de aarde te villen
Ik streelde haar altijd.
Ik leerde om te verliezen, om anderen en de tijd te winnen.
Van schoten, van racen tot trainen.
De vreemde streling van de menigte, de podiums
En de bochten
Passies, de wereld en geld
Ik Rende op mijn beschutte strand van de passaatwinden
Een race met de golven, gewoon een oude telling om te regelen
Toen stak de kans mijn leven over.
Ik ben vandaag overal een vreemde.
Was het een slecht, een goed?
Zo is het.…