Jean-Francois Breau — Un seul Dieu songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un seul Dieu" van Jean-Francois Breau.
Songteksten
Qui n'a pas cherché le ciel
En pensant que tout est perdu
Un étranger, un ézéchiel
Un soleil qu'on n'a jamais vu
Qui n'a pas voulu savoir
S'il existe un autre part
Si notre âme a une histoire
Que l'on paye au départ
Les poings serrés, le corps à terre
Plus qu'un espoir dans les yeux
Ou debout, sans en avoir l'air
Mais dans le même feu
Que les hommes qui
N'ont pas de prières
Pas de larmes ou de cris
Ne me donnent qu'un éclat
De leur lumière et de leur paradis
Que ces hommes,
Sans étoiles ni personne
Voient mes larmes un peu mieux
Et m'abandonnent
Un seul dieu
Qui n'a pas parlé tout bas
En pensant qu'il est entendu
Qu'il appelle ça nature
Ou esprit pur
Le coeur serré dans la poussière
Plus qu'un espoir malgré tout
Un grain de sable, juste une pierre
Que l'on garde sur nous
J'ai besoin le soir
Seul devant mon miroir
De regarder vers le ciel
Un autre part et d'y croire
Songtekstvertaling
Wie niet naar de hemel te denken dat alles verloren is, een vreemdeling, een Ezechiël een zon die we nog nooit gezien hebben, die niet willen weten als er een andere plaats als onze ziel heeft een verhaal dat we in het begin met gebalde vuisten, het lichaam op de grond meer dan een hoop in de ogen of op te staan, zonder op te kijken, maar in hetzelfde vuur als mannen die niet hebben gebeden Geen Tranen of huilt, geef mij maar een glans van hun licht en hun paradijs dat deze mannen, zonder sterren en niemand ziet mijn tranen heen een beetje beter en verlaat mij een God die niet spreken lage denken dat het is te begrijpen dat hij noemt het de natuur of de zuivere geest het hart geklemd in de stof meer dan een hoop ondanks alles een korrel zand, op slechts een steen die wij houden ons moet ik ' s avonds alleen in mijn spiegel te kijken naar de hemel