Jean Ferrat — Robert Le Diable songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Robert Le Diable" van Jean Ferrat.

Songteksten

Tu portais dans ta voix comme un chant de Nerval
Quand tu parlais du sang jeune homme singulier
Scandant la cruauté de tes vers réguliers
Le rire des bouchers t’escortait dans les Halles
Tu avais en ces jours ces accents de gageure
Que j’entends retentir à travers les années
Poète de vingt ans d’avance assassiné
Et que vengeaient déjà le blasphème et l’injure
Je pense à toi Desnos qui partis de Compiègne
Comme un soir en dormant tu nous en fis récit
Accomplir jusqu’au bout ta propre prophétie
Là-bas où le destin de notre siècle saigne
Debout sous un porche avec un cornet de frites
Te voilà par mauvais temps près de Saint-Merry
Dévisageant le monde avec effronterie
De ton regard pareil à celui d’Amphitrite
Enorme et palpitant d’une pâle buée
Et le sol à ton pied comme au sein nu l'écume
Se couvre de mégots de crachats de légumes
Dans les pas de la pluie et des prostituées
Je pense à toi Desnos qui partis de Compiègne
Comme un soir en dormant tu nous en fis récit
Accomplir jusqu’au bout ta propre prophétie
Là-bas où le destin de notre siècle saigne
Et c’est encore toi sans fin qui te promènes
Berger des longs désirs et des songes brisés
Sous les arbres obscurs dans les Champs-Elysées
Jusqu'à l'épuisement de la nuit ton domaine
O la Gare de l’Est et le premier croissant
Le café noir qu’on prend près du percolateur
Les journaux frais les boulevards pleins de senteur
Les bouches du métro qui captent les passants
Je pense à toi Desnos qui partis de Compiègne
Comme un soir en dormant tu nous en fis récit
Accomplir jusqu’au bout ta propre prophétie
Là-bas où le destin de notre siècle saigne
La ville un peu partout garde de ton passage
Une ombre de couleur à ses frontons salis
Et quand le jour se lève au Sacré-Cœur pâli
Quand sur le Panthéon comme un équarissage
Le crépuscule met ses lambeaux écorchés
Quand le vent hurle aux loups dessous le Pont-au-Change
Quand le soleil au Bois roule avec les oranges
Quand la lune s’assied de clocher en clocher
Je pense à toi Desnos qui partis de Compiègne
Comme un soir en dormant tu nous en fis récit
Accomplir jusqu’au bout ta propre prophétie
Là-bas où le destin de notre siècle saigne

Songtekstvertaling

Je droeg het in je stem als een Nervosaal lied
Toen je het had over bloed jonge man enkelvoud
Het zingen van de wreedheid van je reguliere verzen
Het gelach van de slagers begeleidde je naar de gangen
Je had in die tijd die accenten van gamble.
Dat ik hoor rinkelen door de jaren heen
Twintig jaar oude dichter vermoord
En die godslastering en belediging waren al wraak aan het nemen.
Ik denk aan jou, Desnos, die vertrok uit Compiègne.
Zoals op een nacht toen je sliep, je ons vertelde
Vervul je eigen profetie tot het einde.
Waar het lot van onze eeuw bloedt.
Onder een veranda staan met een kegel chips.
Hier bent u in slecht weer in de buurt van Saint-Merry
Staren naar de wereld schaamteloos
Van je Amfitriet-achtige look
Enorm en kloppend met een bleke mist
En de grond aan je voet als in de blote borst het schuim
Bedekt zichzelf met peuken van spugende groenten
In de voetsporen van regen en prostituees
Ik denk aan jou, Desnos, die vertrok uit Compiègne.
Zoals op een nacht toen je sliep, je ons vertelde
Vervul je eigen profetie tot het einde.
Waar het lot van onze eeuw bloedt.
En het is nog steeds jij zonder einde die wandelt
Herder van lange verlangens en gebroken dromen
Onder de donkere bomen in de Champs-Elysees
Tot de nacht voorbij is.
O Gare de l ' Est en de eerste halve maan
De zwarte koffie die we nemen in de buurt van de percolator
De nieuwe kranten, de boulevards vol geuren.
De monden van de metro die voorbijgangers vangen
Ik denk aan jou, Desnos, die vertrok uit Compiègne.
Zoals op een nacht toen je sliep, je ons vertelde
Vervul je eigen profetie tot het einde.
Waar het lot van onze eeuw bloedt.
De stad houdt je weg.
Een schaduw van kleur op zijn vieze specerijen
En als de dag opkomt naar het bleke Heilige Hart
Wanneer op het pantheon als een squaring
Twilight zet haar gevilde splinters
Wanneer de wind huilt naar de wolven onder de brug-tot-verandering
Wanneer de zon in het hout rollen met sinaasappelen
Als de maan zit van Klokkentoren tot Klokkentoren
Ik denk aan jou, Desnos, die vertrok uit Compiègne.
Zoals op een nacht toen je sliep, je ons vertelde
Vervul je eigen profetie tot het einde.
Waar het lot van onze eeuw bloedt.