Jean Ferrat — Les Poètes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Poètes" van Jean Ferrat.
Songteksten
Je ne sais ce qui me possède
Et me pousse à dire à voix haute
Ni pour la pitié ni pour l' aide
Ni comme on avouerait ses fautes
Ce qui m’habite et qui m’obsède
Celui qui chante se torture
Quels cris en moi quel animal
Je tue ou quelle créature
Au nom du bien au nom du mal
Seuls le savent ceux qui se turent
Machado dort à Collioure
Trois pas suffirent hors d' Espagne
Que le ciel pour lui se fît lourd
Il s’assit dans cette campagne
Et ferma les yeux pour toujours
Au-dessus des eaux et des plaines
Au-dessus des toits des collines
Un plain-chant monte à gorge pleine
Est-ce vers l' étoile Hölderlin
Est-ce vers l' étoile Verlaine
Marlowe il te faut la taverne
Non pour Faust mais pour y mourir
Entre les tueurs qui te cernent
De leurs poignards et de leurs rires
A la lueur d’une lanterne
Etoiles poussières de flammes
En août qui tombez sur le sol
Tout le ciel cette nuit proclame
L’hécatombe des rossignols
Mais que sait l’univers du drame
La souffrance enfante les songes
Comme une ruche ses abeilles
L' homme crie où son fer le ronge
Et sa plaie engendre un soleil
Plus beau que les anciens mensonges
(Répétition)
Songtekstvertaling
Ik weet niet wat me bezit.
En duwt me om het hardop te zeggen
Noch om medelijden, noch om hulp.
Noch hoe men zijn fouten zou bekennen
Wat mij bewoont en achtervolgt
Hij die zingt martelt zichzelf.
Wat schreeuwt er in mij welk dier
Ik dood of welk schepsel
In de naam van het goede in de naam van het kwaad
Alleen zij die zwijgen weten dit.
Machado slaapt in Collioure
Drie stappen waren genoeg buiten Spanje
Moge de hemel zwaar voor hem worden.
Hij zat in deze campagne.
En sloot zijn ogen voor altijd
Boven water en vlakten
Boven de daken van de heuvels
Een gewoon lied gaat de keel op
Is het naar de ster Hölderlin
Is het voor de ster Verlaine
Marlowe, je hebt de taverne nodig.
Niet voor Faust, maar om daar te sterven.
Tussen de moordenaars die je omringen.
Hun dolken en hun gelach
In de gloed van een lantaarn
Sterren stof van vlammen
In Augustus die vallen op de grond
De hele hemel verkondigt vanavond
De Nightingale hecatombe
Maar wat weet de wereld van het drama
Lijden brengt dromen voort.
Als een bijenkorf zijn bijen
De man schreeuwt waar zijn ijzeren knaagt aan hem
En zijn wond begraaft een zon
Mooier dan de oude leugens
(Herhaling)