JD Eicher & the Goodnights — Aaron songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Aaron" van JD Eicher & the Goodnights.
Songteksten
Aaron’s got a shop up in northern Vermont
Where the days don’t run, they just plod along
He spends each one working in a haze
Humming sad songs
And in the back on the rack
There’s an old guitar with a few good strings.
And he stays and he plays until it’s dark
And he always sings:
«I don’t write sad songs,
They just seem to find me.
I’ve been standing still
And I feel a little restless now.
Here for years and now I fear
that there’s no way out.
Holding onto something that just holds me down.
And I don’t know, no, I don’t know, I don’t know if this is me."
Sunday, Monday, Tuesday at the bar
Trying to feel less hollow
But he skips the booze for the back hallway
And the old piano.
And when it’s 2am and the bar room’s all spilled out
It’s just him and the owner
And the man says «Aaron, why the sad ones now?»
And Aaron shrugs his shoulders
«I don’t like sad songs, they just seem to right me.
I’ve been standing still
And I feel a little restless now.
Here for years and now I fear
that there’s no way out.
Holding onto something that just holds me down.
And I don’t know, no, I don’t know, I don’t know if this is me.
They say life’s a little sweeter for the struggle is I can’t seem to care what they say
Life’s a little sweeter for the struggle is I can’t seem to care what they say
I’ve been standing still
And I feel a little restless now.
Here for years and now I fear
that there’s no way out.
Holding onto something that just holds me down.
Holding onto something that just holds me down.
Well I’m done holding onto something that just holds me down.
Cause I don’t know, no, I don’t know, I don’t know if this is me."
Songtekstvertaling
Aaron heeft een winkel in Noord Vermont.
Waar de dagen niet lopen, ploeteren ze gewoon.
Hij spendeert elk van hen in een nevel te werken.
Droevige liedjes neuriën
En achterin op het rek
Er is een oude gitaar met een paar goede snaren.
En hij blijft en speelt tot het donker is.
En hij zingt altijd:
"Ik schrijf geen droevige liedjes,
Ze lijken me gewoon te vinden.
Ik sta stil.
En ik voel me nu een beetje rusteloos.
Hier al jaren en nu vrees ik
dat er geen uitweg is.
Ik hou me vast aan iets dat me vast houdt.
En ik weet niet, nee, ik weet niet, Ik weet niet of ik het Ben."
Zondag, maandag, dinsdag aan de bar
Ik probeer me minder hol te voelen.
Maar hij slaat de drank over voor de gang.
En de oude piano.
En als het twee uur ' s nachts is en de barkamer leeg is.
Alleen hij en de eigenaar.
En de man zegt: "Aaron, waarom de droevige nu?»
En Aaron haalt zijn schouders op
"Ik hou niet van droevige liedjes, ze lijken me juist te vinden.
Ik sta stil.
En ik voel me nu een beetje rusteloos.
Hier al jaren en nu vrees ik
dat er geen uitweg is.
Ik hou me vast aan iets dat me vast houdt.
En ik weet niet, nee, ik weet niet, Ik weet niet of ik het Ben.
Ze zeggen dat het leven een beetje zoeter is voor de strijd is dat het me niet kan schelen wat ze zeggen
Het leven is een beetje zoeter voor de strijd is dat het me niet kan schelen wat ze zeggen
Ik sta stil.
En ik voel me nu een beetje rusteloos.
Hier al jaren en nu vrees ik
dat er geen uitweg is.
Ik hou me vast aan iets dat me vast houdt.
Ik hou me vast aan iets dat me vast houdt.
Ik ben er klaar mee om me vast te houden aan iets dat me tegenhoudt.
Want ik weet niet, nee, ik weet niet, Ik weet niet of ik het Ben."