Javier Krahe — No Tiene Dueno (Soleà) songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "No Tiene Dueno (Soleà)" van Javier Krahe.

Songteksten

Se fueron primavera y estío
Pues qué mal
Pero, en fin, así es
Yo seguiré mi caminata
Ni feo, ni católico, ni sentimental
Ni siquiera marqués
Pero dispuesto a otra sonata
Que toca la de otoño, pues que toque
Que trastoque tu vida y tu cuaderno
Corazón otoñal, hasta el disloque
Otozán corañol, hasta el invierno
A esa nieve le haré un canto ex profeso
Ahora no hablemos de eso
No hablaremos de eso
Aparte de hojas muertas y llantos de violín
El otoño traerá
Sus frutas y flores tardías
Y, aquellas por el huerto, éstas por el jardín
-siempre alguna caerá-
Harán espléndidos mis días
Tendré sin ningún ruido, muchas nueces
Con la edad aprendí a jugar mis bazas
Y no pienso sufrir por pequeñeces
Ni tampoco probar las calabazas
A ese feo le haré un canto ex profeso
Ahora no hablemos de eso
No hablemos de eso
Si alegre es mi vendimia, ¡qué juerga en el lagar!
Ya envidiáis mi ocasión
Vosotros, los de veintitantos
Mi cuadro, sin embargo, tiene un feo lunar
Un sombrío borrón
Noviembre, con sus camposantos
Donde yacen novelas de heroínas
Que a mis labios les daban su sentido
Hoy he visto partir golondrinas
Con sus nombres y el mío hacia el olvido
A esa pena le haré un canto ex profeso
Ahora no hablemos de eso
No hablemos de eso
Que la melancolía no ocupe más lugar
Que un rincón por ahí
Saqué un notable en mi pasado
Si emprendo un nuevo curso sin ser un escolar
Es por saber de ti
Te invito a mi bosque dorado
Verás brillar el sol entre las ramas
Cuando pises con garbo en sus senderos
Y llegaré a saber cómo te llamas
Sí la suerte nos libra de aguaceros
Y a tu nombre le haré un canto ex profeso
Ahora ven, dame un beso
Y hablemos de eso

Songtekstvertaling

Lente en zomer zijn weg
Dat is jammer.
Maar, hoe dan ook, zo is het
Ik volg mijn wandeling.
Niet lelijk, niet katholiek, niet sentimenteel.
Zelfs Marquis niet.
Maar bereid tot een andere Sonate
Dat het de herfst raakt, dat het raakt
Om je leven en je notitieboekje te verstoren.
Herfsthart, tot de ontwrichting
Otozan koranol, tot de winter
Naar die sneeuw zal ik een ex profeso lied maken
Laten we er nu niet over praten.
We praten er niet over.
Behalve dode bladeren en viool kreten
Herfst zal brengen
De late vruchten en bloemen
En bij hen die in het paradijs zijn.
- een zal altijd vallen.-
Ze zullen mijn dagen prachtig maken.
Ik zal geen geluid hebben, veel noten.
Met mijn leeftijd leerde ik mijn trucs te spelen.
En ik ga niet lijden voor kleine dingen.
Of probeer de pompoenen
Ik zal die lelijke vent een ex-profeso lied geven.
Laten we er nu niet over praten.
Laten we er niet over praten.
Als mijn oogst vrolijk is, wat een drukte in de winepress!
Je bent al jaloers op mijn kans.
Jullie twenty-somethings
Mijn schilderij heeft echter een lelijke moedervlek.
Een donkere waas
November, met zijn camposantos
Waar er romans van heldinen liggen
Dat mijn lippen hun betekenis gaven
Vandaag zag ik zwaluwen breken.
Met hun namen en de mijne in de vergetelheid
Tot die pijn zal ik een ex-profeso lied maken
Laten we er nu niet over praten.
Laten we er niet over praten.
Laat melancholie geen plaats meer innemen.
Die hoek daar.
Ik tekende een opmerkelijke in mijn verleden
Als ik een nieuwe cursus volg zonder schooljongen te zijn
Het is omdat ik iets van je gehoord heb.
Ik nodig je uit in Mijn Gouden bos.
Je zult de zon zien schijnen tussen de takken.
Wanneer je sierlijk op hun pad stapt
En Ik zal je naam leren kennen.
Ja geluk geeft ons regen
En naar uw naam zal ik een ex-profeso lied maken
Kom, geef me een kus.
En laten we erover praten.