Jason Webley — Music That Puts Everything Together songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Music That Puts Everything Together" van Jason Webley.
Songteksten
One day the knife began to fall
and as it dropped I heard it call
«Oh father see how I have grown,
the bastard fruit of seed you’ve sewn»
I lost my erection,
Saw my reflection
It was hard to see that face
He said «Welcome home brother,
How have you been?»
We’re at the end of an era
No more sharpening our errors
No more praying, we never hit
The things that we are shooting at We’ve gone throught the valley,
We’ve bourn our burden badly
But liftup your ears and turn around,
Think I can hear a sound
The tune is sweet, The rhythm’s strong
The music that could bring us all
Together again
One night I left my lady’s side
I felt some change within the tide
Pulled a blanket over me,
Set my little boat to sea
I can feel the waves come,
Find the rhythm
The ocean won’t let you forget
The tide goes out…
But the tide will come back in We’re at the end of an era
No more sharpening our errors
No more praying, we never hit
The things that we are shooting at We left our lovers waiting,
Spent our juices masturbating
I think it’s time we start to build
Something that has a heart
The air is growing thick with tones
That just might bring these
Scattered bones together again
One morning we woke up to find the
Chasm had come so wide
Between us and our fathers,
And while we slept the space grew larger
I could feel the shadow,
Could hear the echo
Of a song I know we used to sing,
I’m starting to remember…
How it begins
We’re at the end of an era,
No more sharpening our errors
No more praying, we never hit
The things that we are shooting at We sent our vessels out to sea,
Tied our feathers to the trees,
Spent the winter on our knees,
Looking for these melodies
The song of a forgotten king
Who longs to hear his people sing
Together again
Songtekstvertaling
Op een dag begon het mes te vallen.
en toen het viel hoorde ik het roepen
"Oh Vader zie hoe ik gegroeid ben,
de bastaardfruit van zaad die je hebt genaaid»
Ik verloor mijn erectie.,
Zag mijn reflectie
Het was moeilijk om dat gezicht te zien.
Hij zei: "Welkom thuis, broeder.,
Hoe gaat het met je?»
We zijn aan het einde van een tijdperk.
Niet meer onze fouten verscherpen.
Niet meer bidden, we slaan nooit toe.
De dingen waar we op schieten we zijn door de vallei gegaan,
We hebben onze last zwaar te verduren.
Maar luister en draai je om.,
Ik hoor een geluid.
De melodie is zoet, het ritme is sterk
De muziek die ons allemaal kan brengen
Weer samen
Op een avond verliet ik de zijde van mijn dame.
Ik voelde wat verandering in het getij.
Trok een deken over me heen,
Zet mijn kleine boot op zee
Ik voel de golven komen.,
Zoek het ritme
De oceaan zal je niet laten vergeten
Het getij gaat uit…
Maar het tij zal terugkomen. We zijn aan het einde van een tijdperk.
Niet meer onze fouten verscherpen.
Niet meer bidden, we slaan nooit toe.
De dingen waar we op schieten we lieten onze geliefden wachten,
Onze sappen hebben gemasturbeerd.
Ik denk dat het tijd is om te beginnen met bouwen
Iets met een hart
De lucht wordt dikker met tonen.
Dat kan deze brengen.
Weer verspreide botten.
Op een ochtend werden we wakker om de
De kloof was zo groot geworden.
Tussen ons en onze vaderen.,
En terwijl we sliepen werd de ruimte groter.
Ik kon de schaduw voelen,
Kon de echo horen
Van een lied dat ik ken we zongen,
Ik begin het me te herinneren.…
Hoe het begint
We zijn aan het einde van een tijdperk.,
Niet meer onze fouten verscherpen.
Niet meer bidden, we slaan nooit toe.
De dingen waar we op schieten, stuurden we onze schepen de zee op.,
Onze veren aan de bomen gebonden,
Bracht de winter door op onze knieën,
Op zoek naar deze melodieën
Het lied van een vergeten koning
Die verlangt om zijn volk te horen zingen
Weer samen