Janus — Die Ballade von Jean Weiss songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Die Ballade von Jean Weiss" van Janus.
Songteksten
Der magere Häftlinghelfer
erlebt es wie einen Traum:
Er
und SDG Josef Klehr
stehen in jenem engen Raum
links von der Tür ein kleiner Tisch
alle Fenster weiß gestrichen
Geruch von Farbe, gestern frisch
heute dem des Todes gewichen.
Ein alter Mann wird hereingeschafft
seine knochige Brust mit aller Kraft
so weit wie möglich hinausgepreßt.
Der Häftlingshelfer hält ihn fest.
So wird er auf den Tisch gelegt
als Klehr die Höhe der Dosis erwägt.
Hohle Wangen, leeres Gesicht
der Alte ist müde, er wehrt sich nicht.
Und als er auf dem Tisch verendet
als der SDG ein Leben beendet
da erkennt der Helfer, der Leichenschlepper
der Totenbeäuger:
dieser hier, das war sein Vater, sein Beschützer
sein Erzeuger!
Klehr winkt den weinenden Helfer heran.
Der trägt den Vater nach nebenan
in das Zimmer mit den Leichen.
Er versucht den Blicken auszuweichen
doch dieses Mal gelingt es nicht.
Dieses Mal gelingt es nicht...
Später fragt Klehr den Helfer dann:
War es wegen dem alten Mann?
Ich sah es in deinem Gesicht.
Er war dein Vater, oder nicht?
Weshalb warst du so still wie jetzt?
Ein Wort, ich ließ ihn in Ruh!
Da schreit der Helfer: Ich hatte Angst, Sie sagen
leg dich dazu!
Songtekstvertaling
De magere gevangene helper ervaart het als een droom: hij en SDG Josef Klehr staan in die smalle kamer aan de linkerkant van de deur een kleine tafel alle ramen beschilderd witte geur van verf, gisteren vers vandaag vervangen door die van de dood.
Een oude man wordt binnen gebracht om zijn benige Borst eruit te duwen met al zijn kracht zo ver mogelijk.
De gevangene ' s helper houdt hem vast.
Dus het wordt op de tafel gelegd als Klehr de hoeveelheid van de dosis bekijkt.
Holle wangen, leeg gezicht de Oude man is moe, hij verdedigt zichzelf niet.
En als hij sterft op de tafel als de SDG een leven beëindigt, herkent de helper, de trapper van de dode zoogdieren: deze, Dat was zijn vader, zijn beschermer zijn producent!
Klehr roept de huilende helper.
Hij draagt de vader naast de kamer met de lijken.
Hij probeert de ogen te vermijden, maar deze keer lukt het niet.
Deze keer lukt het niet...
Later vraagt Klehr aan de helper: was het vanwege de Oude man?
Ik zag het in je gezicht.
Hij was toch je vader?
Waarom was je zo stil als nu?
Eén woord, Ik liet hem rusten!
Toen riep de helper: "ik was bang, ze zeiden: ga liggen!"