Jane Siberry — Pontchartrain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pontchartrain" van Jane Siberry.
Songteksten
O it was one fine morning
I bid New Orleans adieu
And took the road to Jackson Town
My fortune to renew
I cursed all foreign money
No credit could I gain
Which had my heart a-longing
For the Lakes of Pontchartrain
I stowed aboard a railroad car
Beneath the morning sun
And I rode the rails 'til eventide
'Til I finally lay me down
No stranger would befriend me
'Til a dark girl toward me came
And I fell in love with a Creole girl
On the Lakes of Pontchartrain
I said 'My bonnie Creole lass,
My money 'tis no good
And if it weren’t for the alligators
I’d sleep here in the wood.'
'You're welcome here kind stranger
Our house is very plain
But we never turn a stranger out
On the Lakes of Pontchartrain.'
She took me into her mama’s house
And she treated me right well
The hair upon her shoulders
In jet black ringlets fell
To try to paint her beauty
'Twould surely be in vain
So handsome was my Creole lass
On the Lakes of Pontchartrain
I asked her if she’d marry me,
She said that ne’er could be For she had a lover
Who was far away at sea
She said that she would wait for him
And true she would remain
'Til he returned to his Creole lass
On the Lakes of Pontchartrain
So fare thee well, my Creole lass,
I’ll ne’er see you no more
And I’ll ne’er forget your kindness
In the cottage by the shore
And at each social gathering
A flowing bowl I’ll drain
I’ll raise a glass to my Creole lass
On the Lakes of Pontchartrain
I’ll raise a glass to my bonnie lass
On the Lakes of Pontchartrain
Songtekstvertaling
O Het was een mooie ochtend
Ik neem afscheid van New Orleans.
En nam de weg naar Jackson Town
Mijn fortuin om te vernieuwen
Ik vervloekte al het buitenlandse geld.
Geen krediet kon ik winnen
Wat mijn hart een verlangen had
Voor de meren van Pontchartrain
Ik heb me in een treinwagon verstopt.
Onder de ochtendzon
En ik reed op de rails tot de avond
Tot ik me eindelijk neerleg.
Geen vreemde zou vrienden met me worden.
Tot een donker meisje naar me toe kwam.
En ik werd verliefd op een Creoolse meid
Op de meren van Pontchartrain
Ik zei: "mijn bonnie Creole meisje,
Mijn geld is niet goed.
En als de alligators er niet waren geweest
Ik zou hier in het bos slapen.'
'Je bent welkom hier vriendelijke vreemdeling
Ons huis is heel duidelijk.
Maar we laten nooit een vreemde buiten
Op de meren van Pontchartrain.'
Ze nam me mee naar het huis van haar moeder.
En ze behandelde me goed.
Het haar op haar schouders
In jet black ringlets fell
Om haar schoonheid te schilderen
'Het zou zeker tevergeefs zijn
Zo knap was mijn Creoolse meid
Op de meren van Pontchartrain
Ik vroeg haar of ze met me wilde trouwen.,
Ze zei dat dat niet kon omdat ze een minnaar had.
Die ver weg was op zee
Ze zei dat ze op hem zou wachten.
En waar zou ze blijven
Tot hij terugging naar zijn creoolse meisje.
Op de meren van Pontchartrain
Vaarwel, Creoolse meid.,
Ik zie je nooit meer.
En Ik zal je vriendelijkheid nooit vergeten.
In het huisje aan de kust
En op elke sociale bijeenkomst
Een stromende kom zal ik leegzuigen
Ik hef een glas op mijn Creoolse meisje.
Op de meren van Pontchartrain
Ik hef het glas op mijn bonnie meisje.
Op de meren van Pontchartrain