Jane Siberry — Act 5: Above the Portico songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Act 5: Above the Portico" van Jane Siberry.
Songteksten
Instead of a village it was a temple. And above the
portico were the words KNOW THYSELF
Magic and I climbed the cool marble steps following
the indentations of thousands that had climbed before
us. And there we stood in the temple with a beautiful
breeze coming in off the ocean. In, inspiring us.
Making us feel like we could write the most beautiful
song in the world, paint the most beautiful painting.
And then because we know that these are times of greater discipline, we understood that we must feel the
air also moving out. So we felt the vacuum starting.
And we felt sick. We felt nauseous as the air moved
out of the temple and we heard the splintering of glass
and the smashing of wood and we heard a voice say
'Flat line, second time tonight'.
HARMONY
And in this temple, as we reminded each other of Harmony—the harmony that we send out in every single
thing that we do: me as a musician, you as a mover
of the earth, as a tiller of the people. And harmony is not just a pretty chord. Harmony is the sequencing, the
release at the right point into something beautiful.
BODIES
And we pursue the greater understanding of harmony
by using our bodies to run marathons and to lift
weights and to burn the dross off. And then we do the opposite, of course. We sit on our couch for two
weeks and eat junk food and watch tv and take into us a value system that puts forward lies and intolerance
as acceptable. And even worthy of primetime viewing
when the children can see it.
HAIR
And we experiment with our hair and we twist it tightly
on top so it is a topknot and it spurs the aggression
in our system. And we look a bit like a Samurai
warrior. And we shave the sides so that Venus cannot
get a foothold. And then of course, we do the opposite.
We shave the top and we let the sides grow until we look like someone of a hermetic order.
ORDER
And as we try to order the universe in a way that will
give us the security that we need, we add the signs on top of each other. ‘Do NOT do this!' ‘Do this!' ‘Drive
according to conditions!' until finally we can no longer
see the view. And so of course we do the opposite.
We get rid of all the signs. And we wobble and warble
until finally we find the path of least resistance and a feeling of Common Sense that guides us. The middle
of the river, equidistant from the shoreline. And the
view now! And as we stand here in this temple, the
columns, the spaces between the columns perhaps
even more beautiful than the columns themselves.
DESCENDING
And as Magic and I descended the marble steps
I looked back and I saw that the words above
the portico had changed: 'THAT THOU MAYST KNOW GOD'
HEADLINES
We feel the headlines starting to crowd in again,
as they must. ‘The highest cause of death in a modern day war is … suicide.' ‘One lone veteran
stands in salute for his fallen comrade, alone on the street as the coffin goes by. Office workers
see this and join him the following week.' A young man is brought back from a far away war.
TEENAGERS
Six o’clock news: another war veteran, school
bus driver, bus shelter, teenagers. And as I turned
to leave they stood up to give me a hug. And
the hair fell away from their eyes. And I saw that
now their foreheads were open and their eyes
were bright blue and warm brown and brimming
with intelligence and humour.
And I said to them Whenever you find someone
open, glom onto them like a little barnacle until
you get safely through being a teenager. And be careful with the drugs and alcohol because your
temple … every now and then you will need to walk through the darkness alone.'
Songtekstvertaling
In plaats van een dorp was het een tempel. En boven de
portico waren de woorden ken uzelf
Magie en ik klom over de koele marmeren trappen die volgden
de inkepingen van duizenden die eerder waren geklommen
ons. En daar stonden we in de tempel met een mooie
de wind komt van de oceaan. Ons inspireren.
Ons het gevoel geven dat we de mooiste kunnen schrijven
lied in de wereld, schilder het mooiste schilderij.
En omdat we weten dat dit tijden zijn van Grotere discipline, begrepen we dat we moeten voelen de
de lucht beweegt ook. Dus we voelden het vacuüm beginnen.
En we voelden ons ziek. We voelden ons misselijk toen de lucht bewoog.
uit de tempel en we hoorden de versplintering van glas
en het slaan van hout en we hoorden een stem zeggen
'Flat line, second time tonight'.
HARMONIE
En in deze tempel, zoals we elkaar herinnerden aan harmonie—de harmonie die we uitsturen in elke enkele
wat we doen: ik als muzikant, jij als verhuizer.
van de aarde, als een heler van het volk. En harmonie is niet alleen een mooi akkoord. Harmonie is de opeenvolging, de
op het juiste moment loslaten in iets moois.
ORGANEN
En we streven naar een beter begrip van harmonie
door onze lichamen te gebruiken om marathons te lopen en te tillen
gewichten en de onzuiverheden eraf branden. En dan doen we natuurlijk het tegenovergestelde. We zitten op onze bank voor twee
wekenlang junkfood eten en tv kijken en ons een waardesysteem geven dat leugens en intolerantie naar voren brengt
als aanvaardbaar. En zelfs waardig van primetime bezichtiging
als de kinderen het kunnen zien.
HAREN
En we experimenteren met ons haar en we draaien het strak
bovenop, dus het is een topknot en het spoort de agressie aan
in ons systeem. En we lijken een beetje op een samoerai.
krijger. En we scheren de zijkanten zodat Venus niet
maak voet aan de grond. En dan doen we natuurlijk het tegenovergestelde.
We scheren de bovenkant en laten de zijkanten groeien totdat we eruit zien als iemand van een hermetische orde.
BESTELLING
En als we proberen het universum te ordenen op een manier die
geef ons de beveiliging die we nodig hebben, we voegen de borden bovenop elkaar. 'Doe dit niet!'Doe dit!' ‘Schijf
volgens de Voorwaarden!'tot we eindelijk niet meer kunnen
zie het uitzicht. En dus doen we natuurlijk het tegenovergestelde.
We ontdoen ons van alle borden. En we Wobbelen en warble
tot we eindelijk de weg vinden van de minste weerstand en een gevoel van gezond verstand dat ons leidt. Midden
van de rivier, op gelijke afstand van de kustlijn. En de
kijk nu! En terwijl we hier in deze tempel staan,
kolommen, de spaties tussen de kolommen misschien
nog mooier dan de zuilen zelf.
AFLOPEND
En als magie en ik afdaalde de marmeren trappen
Ik keek om en zag dat de woorden boven
de portiek was veranderd: 'opdat gij GOD zou kennen'
KRANTEKOP
We voelen dat de krantenkoppen zich weer beginnen te verspreiden.,
zoals ze moeten. De hoogste doodsoorzaak in een moderne oorlog is zelfmoord.''Een eenzame veteraan
staat in saluut voor zijn gevallen kameraad, alleen op straat als de kist voorbij gaat. Beambte
zie dit en voeg je bij hem de volgende week.'Een jongeman wordt teruggebracht uit een verre oorlog.
JEUGD
Zes uur nieuws: weer een oorlogsveteraan, school
buschauffeur, bushokje, Tieners. En toen ik veranderde
om weg te gaan stonden ze op om me een knuffel te geven. En
het haar viel weg van hun ogen. En dat zag ik.
nu waren hun voorhoofden open en hun ogen
waren helderblauw en warm bruin en bruisend
met intelligentie en humor.
En ik zei tegen hen als je iemand vindt
open, glom op hen als een kleine barnacle totdat
je komt veilig door een tiener te zijn. En wees voorzichtig met de drugs en alcohol want uw
tempel ... zo nu en dan zul je alleen door de duisternis moeten lopen.'