Jane Siberry — Act 1: Call Magic songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Act 1: Call Magic" van Jane Siberry.
Songteksten
Oh my gosh, I almost didn’t make it! But I did.
And I have so many messages for you from the
villages that I have passed through.
This is part three of a three part story.
A little bit strange
A little bit funny
And a little bit gory.
Here we go.
And as I came around the corner of the building,
I saw embedded in the wall a shell, I saw a most
beautiful pearl and I saw the footprints of a dog
and I saw a word M-A-G-l-C. And I looked over to you in your garden and you leaned forward to me and you said ‘How beautiful!'. Thank you! ‘No,
how beautiful are the columns of the temple that
have found their way here, right now.'
We can climb the highest mountain
We can ford the raging river
Even as we make the waitress cry
Even as we curse the next guy
Even as we brace for attack from our fellow man
And we can hear a child crying
on the other side of the world
Even as we can’t hear our own friends but …
And I came around the corner of the building
and I saw embedded in the wall a shell, a pearl,
a seven-league boot, the footprints of a dog and
I saw people streaming past you ¡n the garden.
Where were they going? Hey!
CALL MAGIC!
A man approached me on the street and he said
‘You're so attractive'. I know. ‘Your legs are like
columns in a temple, I just want to caress them and
I…' And I said aren’t you my girlfriend’s boyfriend?
Oh, I’d never do anything. I just thought you valued
honesty.' I do. ‘I just thought you valued openness.'
I DO.
Call Magic! Wha?
Just then a woman came walking towards me wearing what looked like a superhero’s cape but
not quite. Very plain and unassuming. And as she passed, she looked at me and her eyes were
bright blue and piercing and brimming with
intelligence and humour. I felt like I’d been zapped.
You never know who you’re talking to You never know who you’re walking to You never know who you’re sitting beside
You never know who you’re taking for a ride
What? I take people for a ride?
LET GO!
But he just wouldn’t let go of it. He said he’d never
do anything but he wouldn’t stop saying what he wouldn’t do. I couldn’t stop him.
Call Magic! Not now. Call Magic! I’m too busy.
And I came around the corner of the building,
I saw embedded in the wall
a shell, a pearl, I did NOT see the footprints
of the dog though. Hey!
And then I passed three men at the side Z.
of the road smoking.
And then I passed a couple talking.
Marry me. I can’t marry you.
Marry me. I won’t marry you.
You make me feel almost sleazy!
It’s not that you judge
I don’t feel like you do It’s just how wobbly my spine feels
when I stand next to you
I pick up the phone. I don’t call you.
I pick up the phone. I don’t call you.
Marry me. I won’t marry you
Mmuh schmuh! Why doesn’t he just marry her?
Let Go! But I didn’t understand, you see. She was
just asking about integrity. And my judgment of this couple started to make me feel soooo sleepy. As if I’d been running through a field of self-vampirizing
poppies (the poppies being me).
CALL MAGIC! No.
CALL MAGIC! Muh…
CALL MAGIC! Magic…
CALL MAGIC! OK. MAGIC!!!
Like That?
And to my great surprise a big black dog came
bounding towards me. Wha? Is this Magic?
You want me to take Magic for a walk? So Magic
and I started walking towards the next village.
We passed three men — Shadrach, Meshach and
Abednego. We passed three children — they
were humming at the side of a field and the field
was beginning to change, to come back to life.
And I felt like I’d had bandaids ripped from my eyes and I was so … GRATEFUL?
Not exactly. NOT EXACTLY! NOT EXACTLY!
Songtekstvertaling
Ik had het bijna niet gehaald. Maar ik wel.
En ik heb zoveel berichten voor je van de
dorpen waar ik doorheen ben gegaan.
Dit is deel drie van een driedelig verhaal.
Een beetje vreemd.
Een beetje grappig.
En een beetje bloederig.
Daar gaan we.
En toen ik om de hoek van het gebouw kwam,
Ik zag in de muur een omhulsel.
mooie parel en ik zagen de voetafdrukken van een hond
en ik zag een woord M-A-G-L-C. En ik keek naar je in je tuin en je leunde naar me toe en je zei 'hoe mooi!'. Dank je! ‘Geen,
hoe mooi zijn de zuilen van de tempel die
ze hebben hun weg naar hier gevonden, nu meteen.'
We kunnen de hoogste berg beklimmen.
We kunnen de razende rivier overzetten.
Zelfs als we de serveerster aan het huilen maken
Zelfs als we de volgende vervloeken
Zelfs als we ons voorbereiden op de aanval van onze medemens
En we kunnen een kind horen huilen
aan de andere kant van de wereld
Zelfs als we onze eigen vrienden niet kunnen horen, maar …
En ik kwam om de hoek van het gebouw.
en ik zag in de muur een schelp, een parel,
een schoen van de zeven Liga, de voetafdrukken van een hond en
Ik zag mensen langs je lopen in de tuin.
Waar gingen ze heen? Hey!
ROEP MAGIE!
Een man benaderde me op straat en zei:
Je bent zo aantrekkelijk. Ik weet het. 'Je benen zijn als
zuilen in een tempel, Ik wil ze gewoon strelen en
En ik zei, ben jij niet de vriend van mijn vriendin?
Ik zou nooit iets doen. Ik dacht dat je het waardeerde.
eerlijkheid. Ik wel. Ik dacht dat je openheid waardeerde.'
IK WEL.
Roep Magie! Wat?
Net toen kwam er een vrouw naar me toe lopen met een superheldenkap aan.
niet helemaal. Heel eenvoudig en bescheiden. En toen ze overleed, keek ze me aan en haar ogen waren ...
helder blauw en doordringende voorwerpen.
intelligentie en humor. Het voelde alsof ik was geraakt.
Je weet nooit met wie je praat je weet nooit met wie je loopt je weet nooit naast wie je zit
Je weet nooit wie je meeneemt voor een ritje.
Wat? Ik neem mensen mee voor een ritje?
LAAT LOS!
Maar hij wilde het niet loslaten. Hij zei dat hij dat nooit zou doen.
hij bleef maar zeggen wat hij niet zou doen. Ik kon hem niet tegenhouden.
Roep Magie! Niet nu. Roep Magie! Ik heb het te druk.
En ik kwam om de hoek van het gebouw.,
Ik zag ingebed in de muur
een schelp, een parel, ik heb de voetafdrukken niet gezien.
van de hond wel. Hey!
En toen passeerde ik drie mannen aan de zijkant Z.
van de weg roken.
En toen kwam ik langs een stel praten.
Trouw met me. Ik kan niet met je trouwen.
Trouw met me. Ik wil niet met je trouwen.
Door jou voel ik me bijna smerig.
Het is niet dat je oordeelt.
Ik heb het gevoel dat je dat niet doet. het is gewoon hoe wankel mijn ruggengraat voelt.
als ik naast je sta
Ik neem de telefoon op. Ik bel je niet.
Ik neem de telefoon op. Ik bel je niet.
Trouw met me. Ik wil niet met je trouwen.
Mmuh schmuh! Waarom trouwt hij niet gewoon met haar?
Laat Los! Maar ik begreep het niet. Dat was ze.
ik vraag alleen naar integriteit. En mijn oordeel over dit stel begon me suoo slaperig te maken. Alsof ik door een veld van zelf-vampiriseren Rende.
papavers (ik ben de klaprozen).
ROEP MAGIE! Geen.
ROEP MAGIE! Muh…
ROEP MAGIE! Magic…
ROEP MAGIE! OK. Magie!!!
Zo?
En tot mijn grote verrassing kwam er een grote zwarte hond
hij komt naar me toe. Wat? Is dit magie?
Wil je dat ik met magie ga wandelen? Dus Magie
en ik begon naar het volgende dorp te lopen.
We passeerden drie mannen — Shadrach, Meshach en
Abednego. We passeerden drie kinderen.
we neuriën aan de zijkant van een veld en het veld.
het begon te veranderen, om weer tot leven te komen.
En ik had het gevoel dat er bandaids uit mijn ogen gerukt waren en ik was zo ... dankbaar?
Niet echt. NIET ECHT. NIET ECHT.