Jane Olivor — Vincent songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vincent" van Jane Olivor.
Songteksten
Starry, starry night
Paint your palette blue and gray
Look out on a summer’s day
With eyes that know the darkness in my soul…
Shadows on the hills
Sketch the trees and the daffodils
Catch the breeze and the winter chills
In colors on the snowy linen land
Now I understand
What you tried to say, to me
And how you suffered for your sanity
And how you tried to set them free:
They would not listen; they did not know how --
Perhaps they’ll listen now
Starry, Starry night
Portraits hung in empty halls
Frameless heads on nameless walls
With eyes that watch the world and can’t forget
Like the strangers that you’ve met
The ragged men in ragged clothes
The silver thorn, a bloody rose
Lie crushed and broken on the virgin snow
Now I think I know
What you tried to say, to me
And how you suffered for your sanity
And how you tried to set them free:
They would not listen; they’re not listening still --
Perhaps they never will
For they could not love you
But still, your love was true
And when no hope was left inside
On that starry, starry night
You took your life as lovers often do --
But I could’ve told you, Vincent:
This world was never meant
For one as beautiful as you
Songtekstvertaling
Starry, starry night
Verf je palet blauw en grijs
Kijk uit op een zomerdag
Met ogen die de duisternis in mijn Ziel kennen…
Schaduwen op de heuvels
Schets de bomen en de narcissen
Vang de wind en de winter rillingen
In kleuren op het sneeuwlinnen land
Nu begrijp ik het.
Wat je probeerde te zeggen, tegen mij
En hoe je geleden hebt voor je gezond verstand.
En hoe je ze probeerde te bevrijden.:
Zij wilden niet luisteren, zij wisten niet hoe --
Misschien luisteren ze nu wel.
Starry, Starry night
Portretten gehangen in lege gangen
Frameeless heads on nameless walls
Met ogen die de wereld zien en niet kunnen vergeten
Zoals de vreemden die je hebt ontmoet
De raged men in raged clothes
De zilveren doorn, een bloederige roos
Lig verpletterd en gebroken op de maagdelijke sneeuw
Nu denk ik dat ik het Weet.
Wat je probeerde te zeggen, tegen mij
En hoe je geleden hebt voor je gezond verstand.
En hoe je ze probeerde te bevrijden.:
Ze wilden niet luisteren, ze luisteren niet meer. --
Misschien zullen ze dat nooit doen.
Want ze konden niet van je houden
Maar toch, je liefde was waar
En toen er geen hoop meer was.
Op die starry, starry night
Je nam je leven zoals geliefden dat vaak doen. --
Maar ik had het je kunnen vertellen, Vincent.:
Deze wereld was nooit bedoeld.
Voor iemand zo mooi als jij