James Taylor — Baby Boom Baby songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Baby Boom Baby" van James Taylor.
Songteksten
Somehow the season always brings a picture of you, baby boom baby.
Holding on for everything you figured you’re due, little turtleneck girl.
The moon on your shoulder, the wind in your lovely hair, oh what a night.
We sat on the beach and watched as the sun rose into the Summer air.
You said we couldn’t miss what we never knew,
something about something that you had to do,
sitting on the sand with a hole in my shoe.
I had no way of knowing where you might have been, time goes by.
All on my own I imagine you a life in between, all own my own.
Wrote a long letter but it never made it out of my head, oh, oh,
somehow reading your name it wasn’t the same as leaving the thing unsaid.
How come I miss what I never knew,
drag out the past just to paint it blue,
and spend my days with a dream of you?
Oh, after the fall, here I’m trying to find our name on the wall.
It was neither yours nor mine, it was something of the two combined,
from a time spent out of time.
I work hard to see that you remember my name, nod your head yes,
Do all I can to make you want to see me again, oh what a night.
Got a letter from the mail, got a message from the telephone.
Seems you’re working in town, moving around, living alone.
Now I’m caught in the spotlight, walking the wire,
my feet are frozen and my heart’s on fire,
what do I do if my dream come true?
La la la, la la la la la…
Songtekstvertaling
Op de een of andere manier brengt het seizoen altijd een foto van jou, baby boom baby.
Hou je vast voor alles wat je denkt dat je toekomt, kleine coltrui meisje.
De maan op je schouder, de wind in je mooie haar, wat een nacht.
We zaten op het strand en keken toe hoe de zon opkwam in de zomerlucht.
Je zei dat we niet konden missen wat we nooit wisten.,
iets over iets wat je moest doen.,
op het zand zitten met een gat in mijn schoen.
Ik kon niet weten waar je was, de tijd gaat voorbij.
In m ' n eentje stel ik me voor dat je ertussenin leeft.
Ik schreef een lange brief, maar die kwam nooit uit mijn hoofd.,
op de een of andere manier was het lezen van je naam niet hetzelfde als het achterlaten van het ding ongezegd.
Hoe komt het dat ik mis wat ik nooit wist,
haal het verleden eruit om het blauw te schilderen.,
en mijn dagen doorbrengen met een droom van jou?
Na de val probeer ik onze naam op de muur te vinden.
Het was niet van jou of Van mij, het was iets van de twee samen.,
van een tijd zonder tijd.
Ik werk hard om te zien dat je mijn naam herinnert, knik met je hoofd ja,
Doe alles wat ik kan om je me weer te laten zien, oh wat een nacht.
Ik kreeg een brief van de post, kreeg een bericht van de telefoon.
Het lijkt erop dat je in de stad werkt, rondloopt, alleen woont.
Nu sta ik in de schijnwerpers, wandelend over de draad,
mijn voeten zijn bevroren en mijn hart staat in brand,
wat moet ik doen als mijn droom uitkomt?
La la la, la la la la la la…