Jake Thackray — Isabel Makes Love Upon National Monuments songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Isabel Makes Love Upon National Monuments" van Jake Thackray.
Songteksten
Isobel makes love upon national monuments
With style and enthusiasm and anyone at all.
Isobel’s done Stonehenge and the Houses of Parliament,
But so far little Isobel’s never played the Albert Hall.
Many a monolith has seen Isobel,
Her bright hair in turmoil, her breasts' surging swell.
But unhappy Albert, so far denied
The bright sight of Isobel getting into her stride.
The Forth Bridge, The Cenotaph, Balmoral and Wembley.
The British Museum and the House of Lords.
So many ticks in her National Trust catalogue,
But so far the Royal Albert Hall has not scored.
Countless cathedrals can now proudly show
Where Isobel’s white shoulder blades have briefly reposed.
Miserable Albert, still waiting for
The imprint of Isobel on his parquet floor.
In Westminster Abbey she lay upon a cold tombstone,
The meat in a sandwich of monumental love,
With old po-faced Wordsworth unblinking beneath
And a bright-eyed young Arch-Deacon breathless above.
Many a stony faced statue has flickered its eyes
And swayed to the rhythm of her little panting cries.
But oh! wretched Albert never yet has known
Isobel’s pretty whinnying echo round his dome.
On the last night of the Promenades she waved to the conductor
And there and then on the podium, with scarcely a pause,
With a smile and a bow and a loud «Rule Britannia!»
He completed her collection to enormous applause.
Rapturous Albert now knows full well
He’s captured forever elusive Isobel.
Prettily dishevelled but firmly installed
And faithfully for evermore to the Royal Albert Hall.
No more frantic scramblings up the dome of St. Pauls.
No more dank rambles on Hadrian’s Wall.
With style and enthusiasm and anyone at all,
Isobel makes love in the Royal Albert Hall.
Songtekstvertaling
Isobel vrijt op nationale monumenten.
Met stijl en enthousiasme en iedereen.
Isobel heeft Stonehenge gedaan en de huizen van het Parlement,
Maar tot nu toe heeft kleine Isobel nog nooit de Albert Hall gespeeld.
Veel monolieten hebben Isobel gezien.,
Haar heldere haar in beroering, haar borsten zwellen op.
Maar ongelukkige Albert, tot nu toe ontkend
De heldere aanblik van Isobel die in haar pas komt.
De Forth Bridge, de Cenotaph, Balmoral en Wembley.
Het British Museum en het House of Lords.
Zoveel teken in haar nationale Vertrouwenscatalogus.,
Maar tot nu toe heeft de Royal Albert Hall nog niet gescoord.
Talloze kathedralen kunnen nu met trots laten zien
Waar Isobel ' s witte schouderbladen kort zijn opgeschoven.
Ellendige Albert, wacht nog steeds op
De afdruk van Isobel op zijn parketvloer.
In Westminster Abbey lag ze op een koude grafsteen.,
Het vlees in een boterham van monumentale liefde,
Met oude Wordsworth deblinking eronder
En een stralende jonge Aartsdeken blies erboven.
Veel van een stony faced standbeeld flikkerde zijn ogen
En draaide naar het ritme van haar kleine hijgende kreten.
Maar oh! die ellendige Albert heeft het nog nooit geweten.
De echo van Isobel rond z ' n koepel.
Op de laatste avond van de Promenades zwaaide ze naar de dirigent.
En daar en dan op het podium, met nauwelijks een pauze,
Met een glimlach en een boog en een luide "regel Britannia!»
Hij voltooide haar collectie met enorm applaus.
Rapturous Albert weet het nu heel goed
Hij heeft voor altijd ongrijpbare Isobel gevangen.
Mooi ontstoken, maar stevig geïnstalleerd.
En trouw voor altijd aan de Royal Albert Hall.
Geen razernij meer in de koepel van St.Pauls.
Geen gedank meer op Hadrian ' s Muur.
Met stijl en enthousiasme en iedereen,
Isobel vrijt in de Royal Albert Hall.