Jacques Higelin — Le naïf haïtien songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le naïf haïtien" van Jacques Higelin.
Songteksten
Je voudrais me tailler d’un coup d’pinceau de l’autre côté de l’Atlantique
Loin des métros, m’aérer le pif et les hublots dans le tableau du grand naïf
Que Sylvie, la jolie patronne d’un p’tit resto des Buttes Chaumont
A suspendu juste au dessus du piano droit qu’on caresse plus que du bout des
yeux
Vu qu’il a supporté des tonnes de doigts et qui sonne plus faux que le tocsin
De la caserne des sapeurs-pompiers de Saint-Ripolin
Je voudrais me poser sur sa palette, touiller ses tâches, piquer une tête
Dans ses pots d’gouache, plonger mon coeur dans ses tons vifs du primitif
enjoliveur
Planter ma femme sur son eden, offrir des vacances à mes peines
Étendre mes ailes, les yeux au ciel et les pieds nus comme Adam et Eve au début
Dans ce joli coin de paradis perdu d’où vient tout l’Amour ingénu
Qu’on ne peut voir que dans le regard du naïf Haïtien
Qui va m’tirer les oreilles avant que le soleil se soit fait manger
Par l’horizon et que le démon de la liberté m’ait capté dans son champ de vision
Comme un gros caméléon captif et qu'à la fin de sa journée, le grand naïf
Prenant son tableau sous le bras, emmène au coeur de sa maison
Loin des hauteurs des Buttes Chaumont de Paris
L’ami qui vient de se faire la belle sur les ailes de la création du naïf
Haïtien
Songtekstvertaling
Ik wil mezelf graag borstelen aan de andere kant van de Atlantische Oceaan.
Weg van de metro, het luchten van de pif en portholes in het schilderij van de grote naïeve
Dat Sylvie, de mooie baas van een klein restaurant van de Buttes Chaumont
Een opknoping net boven de rechter piano die we strelen meer dan het einde van de
oog
Gezien dat het tonnen vingers heeft doorstaan en dat klinkt meer vals dan de tocsin
Van de brandweer van Saint-Ripolin
Ik wil op z 'n palet staan, z' n taken uitvoeren, een hoofd stoten.
In zijn potten gouache, steek mijn hart in zijn levendige tinten van de primitieve
wieldop
Mijn vrouw op haar eden plaatsen, vakantie aanbieden aan mijn verdriet
Spreid mijn vleugels, ogen naar de hemel en blootsvoets zoals Adam en Eva in het begin
In deze mooie hoek van het paradijs Verloren waar alle naïeve liefde vandaan komt
Dat zie je alleen in de ogen van de naïeve Haïtianen.
Wie trekt mijn oren eraf voordat de zon wordt opgegeten?
Bij de horizon en dat de demon van de Vrijheid mij gevangen nam in zijn gezichtsveld
Als een grote gevangen kameleon en dat aan het einde van zijn dag, de grote naïeve
Hij neemt zijn schilderij onder zijn arm, neemt hem mee naar het hart van zijn huis.
Ver van de hoogten van de Buttes Chaumont de Paris
De vriend die zichzelf net mooi heeft gemaakt op de vleugels van de schepping van de naïeve
Haïtiaanse