Jacques Higelin — Il N'y A Pas De Nom Pour Le Repos De Son Âme songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il N'y A Pas De Nom Pour Le Repos De Son Âme" van Jacques Higelin.
Songteksten
Il n’y a pas de nom sur cette croix rouillée
Plantée dans le fourreau du ventre de la terre,
Au fond d’un cimetière abandonné
Qui est né, qui est mort, qui dort sous cette croix?
Quel sort l’a condamné sans regret ni remords
Au secret de l’anonymat?
Depuis combien d’années personne n’est venu
Rendre un dernier salut, fleurir d’une pensée
Celui ou celle qui n’est plus?
Dans le désert de la solitude d’où jamais personne ne revient
Réclamer à l’ingratitude la maigre part du respect qu’on lui doit,
Rien qu’une prière pour le repos de son âme.
La vie, l’amour, la mort sont filles du néant
Que le vent de l’histoire balaie d’un courant d’air
Dans les couloirs de l’infini
Dans le désert de la solitude d’où jamais nul ne revient
Témoigner de l’ingratitude qui l’a abandonné au seuil du tombeau
Sans une prière pour le repos de son âme.
Songtekstvertaling
Er staat geen naam op dit roestige kruis.
Geplant in de schede van de buik van de aarde,
Op de bodem van een verlaten begraafplaats
Wie is geboren, wie is gestorven, wie slaapt onder dit kruis?
Welk lot veroordeelde hem zonder spijt of wroeging.
Het geheim van anonimiteit?
Hoe lang is er nog niemand geweest?
Maak een laatste redding, blossom met een gedachte
De ene of degene die het niet meer is?
In de woestijn van eenzaamheid waarvan niemand ooit terugkeert.
Om van ondankbaarheid het schamele deel van het respect op te eisen dat hem toekomt.,
Niets dan een gebed voor de rest van zijn ziel.
Leven, liefde, dood zijn dochters van het niets
Laat de wind van de geschiedenis een stroom van lucht vegen
In de gangen van Oneindigheid
In de woestijn van eenzaamheid waarvan niemand ooit terugkeert.
Aanschouw de ondankbaarheid die hem achterliet op de drempel van het graf.
Zonder een gebed voor de rest van zijn ziel.