Jacques Douai — Les Peintres songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Peintres" van Jacques Douai.
Songteksten
nés pour être reconnu,
qui n'êtes appreciés
une fois bien pendu,
vous les peintres.
Combien donc guettez-vous
à cueillir les lauriers,
au bord de sans-le-sou,
qui souvent vous noyez,
dans l’absinthe.
Aujourd’hui chevronné
d’ancien crève-la-faim,
serai bien étonné
s’il revenait demain,
pauvre peintre.
De voir pousser le million
aux champs de leurs tableaux,
tandis qu’leurs illusions
ouvrissent dans un tombeau,
sans jacinthes.
Savais-tu monsieur Corot
qu'à peindre ce tableau,
en silence sans qu’ait haut,
tu peignes pour un sot,
si peu peintre.
Qui au-dessus de son bureau,
dans un coin de chic à veau,
t’a pendu, pourrait haut
pour te tourner le dos,
les mains jointes.
Ces âmes tu ignorais,
que t’es plus belle étoile,
sur les mers voguerais,
de Marseille au Bengale,
par Corinthe.
Vendu par des malins,
assurants leurs graphiques,
pour des sommes fantastiques,
dont tu ne touche rien,
toi le peintre.
Vous n'êtes mes corbeaux
pour ces rusés renards,
que le temps d’une expo,
qui vient toujours trop tard,
pour le peintre.
Fait’s votr' choix les rapins,
la mouise ou l’aigrefin,
et pivait dans la brume,
votre gloire est posthume,
comme les saintes.
Qu’il se nomme Manet,
Rembrandt ou bien Gauguin,
qu’il s’inspire des forêts,
crèvent à y chien,
tous les peintres.
Font ce rêve éternel,
devenir immortel,
n’accordont aux vivants,
que des baisers en blanc,
sans étreinte.
Mais sur de grands murs nus
ne seront point pendu
ces modestes pastels,
qu’on reproduit fidèle,
c’est reteint peintre.
Cela est merveilleux,
au lieu de monter aux cieux,
igné dans un grenier,
où là veut peu flâner,
sans s'éteindre.
Songtekstvertaling
geboren om erkend te worden,
die niet gewaardeerd worden
eenmaal goed opgehangen,
jullie schilders.
Hoeveel wachten er nog?
om de lauweren te plukken,
aan de rand van sans-le-sou,
die je vaak verdrinkt,
in absint.
Vandaag gekruid
ouderwetse hongerstakers,
Ik zal verrast zijn.
als hij morgen terugkomt,
arme schilder.
Om de miljoenen te zien groeien
naar de velden van hun tafels,
terwijl hun illusies
open in een tombe,
geen hyacinten.
Kende u Mr Corot?
dan om dit beeld te schilderen,
in stilte zonder hoog te hebben,
je schildert voor een dwaas.,
zo ' n kleine schilder.
Die boven zijn bureau,
in een hoek van chic calf,
ik heb je opgehangen.
om je rug te keren,
handen bij elkaar.
Die zielen die je niet kende.,
dat je een mooiere ster bent,
op de roeizee,
van Marseille naar Bengalen,
door Korinthe.
Verkocht door slimme mensen,
zorgen voor hun graphics,
voor fantastische sommen,
waarvan je niets aanraakt,
jij bent de schilder.
Jij bent mijn kraaien niet.
voor deze sluwe Vossen,
die tijd voor een expo,
die altijd te laat komt.,
voor de schilder.
Maak je keuze de overvallers,
Moulis of zuur,
en zwaaide in de mist,
uw glorie is postuum,
zoals de Saints.
Dat zijn naam Manet is.,
Rembrandt of Gauguin,
dat het is geïnspireerd door bossen,
sterf bij je hond.,
alle schilders.
Maak deze droom eeuwig,
word onsterfelijk,
niet toestemmen aan de levenden.,
dan kussen in het wit,
geen knuffel.
Maar op grote kale muren
zal niet worden opgehangen
deze bescheiden pastels,
dat we ons getrouw voortplanten.,
het is schilder.
Dit is geweldig.,
in plaats van naar de hemel te gaan,
stollend op een zolder,
waar wil je wandelen?,
zonder uit te schakelen.