Jacques Douai — Comme Une Flotte Désarmée songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Comme Une Flotte Désarmée" van Jacques Douai.
Songteksten
Comme une flotte désarmée,
comme une usine sans son bruit,
comme un jardin sans en arrière,
comme une banaste sans fruit.
Comme un muet, comme un aveugle,
comme un sourd, comme un homme mort,
comme un marché s’en faut d’immeubles,
comme sans sirènes, les ports:
Une chanson tout est silence,
une mare est-le sans enfants;
un parc sans chêne, qui fiance
sans ciel, le ciel,
sans vent, le vent.
Comme des amis sans nouvelles,
comme des doigts ne tenant plus,
entre celle qui fut,
et celle qui sera,
le temps s’est perdu,
le temps s’est perdu.
Comme plus rien, comme une soie,
jetée au main des chiffonniers;
sans amour en printemps sans choix,
sans ballet quatorze juillet;
Comme notre maison sans tuiles,
sans hirondelles et sans un toit,
comme une lampe sans son huile,
une bague échapée du doigt.
Une chanson tout est silence,
une mare est-le sans enfants;
un parc sans chêne, qui fiance
sans ciel, le ciel,
sans vent, le vent.
Comme des amis sans nouvelles,
comme des doigts ne tenant plus,
entre celle qui fut,
et celle qui sera,
le temps s’est perdu,
le temps s’est perdu.
Songtekstvertaling
Als een ongewapende vloot,
als een fabriek zonder geluid,
als een tuin zonder rug,
als een vruchteloze banaste.
Als een doofstomme, als een blinde,
als een dove man, als een dode man.,
als een markt gebouwen nodig heeft,
zoals zonder sirenes, havens:
Een lied alles is stilte,
is een vijver kinderloos;
een park zonder eik, welke verloofde
zonder hemel, hemel,
geen wind, de wind.
Als vrienden zonder nieuws,
als vingers die niet meer vasthouden,
tussen de ene die was,
and the one that will,
tijd is verloren,
de tijd is verloren.
Zoals niets, zoals zijde.,
gegooid door de hand van de ragwomen;
zonder liefde in de lente Zonder keuze,
zonder ballet 14 juli;
Zoals ons huis zonder tegels,
zonder zwaluwen en zonder dak,
als een lamp zonder olie.,
een ring ontsnapte uit de vinger.
Een lied alles is stilte,
is een vijver kinderloos;
een park zonder eik, welke verloofde
zonder hemel, hemel,
geen wind, de wind.
Als vrienden zonder nieuws,
als vingers die niet meer vasthouden,
tussen de ene die was,
and the one that will,
tijd is verloren,
de tijd is verloren.