Jacques Brel — Sur La Place songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sur La Place" van Jacques Brel.
Songteksten
Sur la place chauffée au soleil
Une fille s’est mise à danser
Elle tourne toujours pareille
Aux danseuses d’antiquités
Sur la ville il fait trop chaud
Hommes et femmes sont assoupis
Et regardent par le carreau
Cette fille qui danse à midi
Ainsi certains jours paraît
Une flamme à nos yeux
A l'église où j’allais
On l’appelait le Bon Dieu
L’amoureux l’appelle l’amour
Le mendiant la charité
Le soleil l’appelle le jour
Et le brave homme la bonté
Sur la place vibrante d’air chaud
Où pas même ne paraît un chien
Ondulante comme un roseau
La fille bondit s’en va s’en vient
Ni guitare ni tambourin
Pour accompagner sa danse
Elle frappe dans ses mains
Pour se donner la cadence
Ainsi certains jours paraît
Une flamme à nos yeux
A l'église où j’allais
On l’appelait le Bon Dieu
L’amoureux l’appelle l’amour
Le mendiant la charité
Le soleil l’appelle le jour
Et le brave homme la bonté
Sur la place où tout est tranquille
Une fille s’est mise à chanter
Et son chant plane sur la ville
Hymne d’amour et de bonté
Mais sur la ville il fait trop chaud
Et pour ne point entendre son chant
Les hommes ferment leurs carreaux
Comme une porte entre morts et vivants
Ainsi certains jours paraît
Une flamme en nos coeurs
Mais nous ne voulons jamais
Laisser luire sa lueur
Nous nous bouchons les oreilles
Et nous nous voilons les yeux
Nous n’aimons point les réveils
De notre coeur déjà vieux
Sur la place un chien hurle encore
Car la fille s’en est allée
Et comme le chien hurlant la mort
Pleurent les hommes leur destinée
Songtekstvertaling
Op het zonverwarmde plein
Een meisje begon te dansen
Het verandert altijd hetzelfde.
Aan antieke dansers
Op de stad is het te warm.
Mannen en vrouwen slapen.
En kijk door de tegel
Dit meisje danst om 12 uur.
Dus sommige dagen lijken
Een vlam in onze ogen
Naar de kerk waar ik heen ging.
Hij werd de goede Heer genoemd.
De minnaar noemt het liefde
De bedelaar.
De zon noemt het dag
En de dappere man vriendelijkheid
Op het bruisende hete luchtplein
Waar het niet eens op een hond lijkt.
Golvend als een riet
Het meisje springt weg
Gitaar noch tambourine
Om haar dans te vergezellen
Ze slaat in haar handen.
Om jezelf het tempo te geven
Dus sommige dagen lijken
Een vlam in onze ogen
Naar de kerk waar ik heen ging.
Hij werd de goede Heer genoemd.
De minnaar noemt het liefde
De bedelaar.
De zon noemt het dag
En de dappere man vriendelijkheid
Op het plein waar alles rustig is
Een meisje begon te zingen
En zijn lied zweeft over de stad
Gezang van liefde en goedheid
Maar op de stad is het te warm.
En zijn lied niet te horen
Mannen sluiten hun tegels.
Als een deur tussen de doden en de levenden.
Dus sommige dagen lijken
Een vlam in ons hart
Maar we willen nooit
Laat zijn gloed schijnen
We stoppen onze oren dicht.
En we verbergen onze ogen
We houden niet van wekkers.
Uit ons oude hart
Op het plein schreeuwt een hond weer
Want het meisje is weg .
En als de hond huilende dood
Mannen rouwen om hun lot.