Jacques Brel — Mon enfance songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mon enfance" van Jacques Brel.
Songteksten
Mon enfance passa, de grisailles en silences
De fausses rvrences, en manque de batailles
L’hiver, j’tais au ventre de la grande maison
Qui avait jet l’ancre au nord parmi les joncs
L’t moiti nu, mais tout fait modeste
Je devenais indien, pourtant dj certain
Que mes oncles repus m’avaient vol le Far West
Mon enfance passa, les femmes aux cuisines
O je rvais de Chine, vieillissaient en repas
Les hommes au fromage s’enveloppaient de tabac
Flamands taiseux et sages et ne me savaient pas
Moi qui toutes les nuits, agenouill pour rien
Arpgeais mon chagrin au pied du trop grand lit
Je voulais prendre un train que je n’ai jamais pris
Mon enfance passa, de servante en servante
Je m’tonnais dj qu’elles ne fussent point plantes
Je m’tonnais encore de ces ronds de famille
Flnant de mort en mort et que le deuil habille
Je m’tonnais surtout d’tre de ce troupeau
Qui m’apprenait pleurer, que je connaissais trop
J’avais l'њil du berger mais le cњur de l’agneau
Mon enfance clata, ce fut l’adolescence
Et le mur du silence, un matin se brisa
Ce fut la premire fleur et la premire fille
La premire gentille et la premire peur
Je volais, je le jure, je jure que je volais
Mon cњur ouvrait les bras, je n’tais plus barbare
Et la guerre arriva, et nous voil ce soir.
Songtekstvertaling
Mijn jeugd ging voorbij, van grijs naar stil.
Valse dromen, gebrek aan strijd
Winter, ik ben stil in de buik van het grote huis
Die zich in het noorden onder de rushes voor anker had geworpen
De t half naakt, maar allemaal bescheiden
Ik werd een Indiaan, toch DJ zeker
Dat mijn bekende ooms het Wilde Westen van me gestolen hadden.
Mijn jeugd ging voorbij, vrouwen in keukens
O Ik kwam uit China, oud in maaltijden
Mannen met kaas verpakt in tabak
Vlaamse stilte en wijze en kende me niet
Ik die elke avond voor niets kniel
Arpgea is mijn verdriet aan de voet van het te grote bed
Ik wilde een trein nemen die ik nooit nam.
Mijn jeugd ging van dienstmeid naar dienstmeid.
Ik verveelde me zo dat het geen planten waren.
Ik verveelde me nog steeds met deze familie rondes.
Flnant van de dood tot de dood en laat rouw kleden
Ik verveelde me vooral met deze kudde.
Die me leerde huilen, die ik te veel kende.
Ik had het hart van de herder maar het hart van het Lam
Mijn jeugd clata, het was de puberteit.
En de muur van stilte, op een ochtend brak
Het was de eerste bloem en de eerste dochter
De eerste soort en de eerste angst
Ik vloog, ik zweer het, Ik zweer dat ik vloog.
Mijn hart opende mijn armen, Ik ben niet langer barbaars
En de oorlog kwam, en hier zijn we vanavond.