Jacques Brel — Ces gens-là songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ces gens-là" van Jacques Brel.
Songteksten
Noir Désir
Miscellaneous
Ces Gens-Là
D’abord d’abord y a l’aîné
Lui qui est comme un melon
Lui qui a un gros nez
Lui qui sait plus son nom
Monsieur tellement qui boit
Ou tellement qu’il a bu Qui fait rien de ses dix doigts
Mais lui qui n’en peut plus
Lui qui est complètement cuit
Et qui se prend pour le roi
Qui se saoule toutes les nuits
Avec du mauvais vin
Mais qu’on retrouve au matin
Dans l'église qui roupille
Raide comme une saillie
Blanc comme un cierge de Pâques
Et puis qui balbutie
Et qui a l'œil qui divague
Faut vous dire Monsieur
Que chez ces gens-là
On ne pense pas Monsieur
On ne pense pas on prie
Et puis y a l’autre
Des carottes dans les cheveux
Qu'à jamais vu un peigne
Qu’est méchant comme une teigne
Même qu’il donnerait sa chemise
A des pauvres gens heureux
Qui a marié la Denise
Une fille de la ville
Enfin d’une autre ville
Et que c’est pas fini
Qui fait ses petites affaires
Avec son petit chapeau
Avec son petit manteau
Avec sa petite auto
Qu’aimerait bien avoir l’air
Mais qui a pas l’air du tout
Faut pas jouer les riches
Quand on n’a pas le sou
Faut vous dire Monsieur
Que chez ces gens-là
On ne vit pas Monsieur
On ne vit pas on triche
Et puis y a les autres
La mère qui ne dit rien
Ou bien n’importe quoi
Et du soir au matin
Sous sa belle gueule d’apôtre
Et dans son cadre en bois
Y a la moustache du père
Qui est mort d’une glissade
Et qui regarde son troupeau
Bouffer la soupe froide
Et ça fait des grands chloups
Et ça fait des grands chloups
Et puis y a la toute vieille
Qui en finit pas de vibrer
Et qu’on attend qu’elle crève
Vu que c’est elle qui a l’oseille
Et qu’on n'écoute même pas
Ce que ces pauvres mains racontent
Faut vous dire Monsieur
Que chez ces gens-là
On ne cause pas Monsieur
On ne cause pas on compte
Et puis
Et puis y a Frida
Qui est belle comme un soleil
Et qui m’aime pareil
Que moi j’aime Frida
Même qu’on se dit souvent
Qu’on aura une maison
Avec des tas de fenêtres
Avec presque pas de murs
Et qu’on vivra dedans
Et qu’il fera bon y être
Et que si c’est pas sûr
C’est quand même peut-être
Parce que les autres veulent pas
Parce que les autres veulent pas
Les autres ils disent comme ça
Qu’elle est trop belle pour moi
Que je suis tout juste bon
A écorcher les chats
J’ai jamais tué de chats
Ou alors y a longtemps
Ou bien j’ai oublié
Ou ils sentaient pas bon
Enfin ils ne veulent pas
Enfin ils ne veulent pas
Parfois quand on se voit
Semblant que c’est pas exprès
Avec ses yeux mouillants
Elle dit qu’elle partira
Elle dit qu’elle me suivra
Alors pour un instant
Pour un instant seulement
Alors moi je la crois Monsieur
Pour un instant
Pour un instant seulement
Parce que chez ces gens-là
Monsieur on ne s’en va pas
On ne s’en va pas Monsieur
On ne s’en va pas
Mais il est tard Monsieur
Il faut que je rentre chez moi.
Songtekstvertaling
Zwart Verlangen
Uiteenlopende
Deze Mensen
Eerst is er de oudere.
Hij die is als een meloen
Hij die een grote neus heeft
Hij die zijn naam meer kent
Mr. zo veel die drinkt
Of zo veel dat hij dronk dat niets van zijn tien vingers maakt.
Maar hij die niet meer kan
Hij die volledig gekookt is
En wie denkt dat hij de Koning is
Die elke avond dronken wordt.
Met slechte wijn
Maar dat we elkaar in de ochtend ontmoeten
In de kerk die rust
Steil als een uitsteeksel
Wit als een paaskaars
En die stotterde
En wie heeft het oog dat dwaalt
U moet zeggen, Meneer.
Dat in deze mensen
Dat denken we niet.
We denken niet dat we bidden.
En dan is er nog die andere.
Wortelen in het haar
Nog nooit een kam gezien
Wat is slecht als een ringworm
Zelfs dat hij zijn hemd zou geven.
Aan arme gelukkige mensen
Wie trouwde de Denise
Een meisje uit de stad
Eindelijk uit een andere stad
En het is nog niet voorbij.
Wie doet zijn kleine zaakjes?
Met zijn kleine hoed
Met haar kleine jas
Met zijn kleine zelf
Hoe wil je eruit zien?
Maar wie kijkt er helemaal niet
Laten we niet rijk spelen.
Als we het geld niet hebben
U moet zeggen, Meneer.
Dat in deze mensen
We leven niet, meneer.
We leven niet we bedriegen
En dan zijn er nog de anderen.
De moeder die niets zegt
Of wat dan ook.
En van 's avonds tot' s morgens
Onder de mond van haar mooie Apostel
En in zijn houten frame
Daar is de snor van de vader.
Die stierf aan een misstap.
En die naar zijn kudde kijkt
Koude soep eten
En het maakt grote chloup ' s.
En het maakt grote chloup ' s.
En dan is er de hele oude
Die nooit stopt met vibreren
En we wachten tot ze sterft.
Omdat zij het is die zuring heeft
En we luisteren niet eens.
Wat deze arme handen vertellen
U moet zeggen, Meneer.
Dat in deze mensen
We praten niet, meneer.
We tellen niet.
En dan
En dan is er Frida.
Die zo mooi is als een zon
En die ook van mij houdt
Dat ik van Frida hou
Zoals we vaak tegen elkaar zeggen
Dat we een huis zullen hebben.
Met veel ramen
Met bijna geen muren
En we zullen erin leven.
En dat het goed zal zijn om daar te zijn
En wat als het niet veilig is?
Het is nog steeds misschien
Omdat anderen dat niet willen.
Omdat anderen dat niet willen.
De anderen zeggen zo.
Dat ze te mooi voor me is.
Dat ik gewoon goed ben
Om katten te blaffen
Ik heb nog nooit katten gedood.
Of zo lang geleden
Of ik ben het vergeten.
Of ze stonken niet goed.
Eindelijk willen ze dat niet.
Eindelijk willen ze dat niet.
Soms als we elkaar zien
Doen alsof het niet expres is.
Met haar natte ogen
Ze zegt dat ze weggaat.
Ze zegt dat ze me zal volgen.
Dus voor een moment
Heel even.
Dus ik geloof haar, Meneer.
Heel even.
Heel even.
Want in deze mensen
Meneer, we gaan niet weg.
We gaan niet weg, Meneer.
We gaan niet weg.
Maar het is al laat.
Ik moet naar huis.