Jack — Lolita Elle songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lolita Elle" van Jack.
Songteksten
My Elle was kicking back
Said; honey, must you drive so fast?
We were young and high as summer
I knew it couldn’t last
Taking the mountain pass
She smiled and said you know
Love like ours is as doomed and stained as snow
Through the corn and the cotton belts
Southern deserts where we wintered
Perhaps I merely dreamt it
I mean who could eclipse the pacific
Take the roads of her olive thighs
To the seas behind her eyes
Our flesh turning to flame
Starblind when we came
She had entered my world, black and umber
How now I recall as history takes her
I won’t forget what I said as she slept
Oh my lolita Elle
Anything but heaven’s got to be some kind of hell
Yeah, I know the rules are tough
On the likes of us
The damned and the beautiful as well
But it’s the only way
See it’s the only way
If we’re to get to heaven again
Again…
If I asked you would you believe
That the air there was warm and green
We drove in silence many miles
Through hazel towns and dusky streets
Oh time will never catch us up
Take the wheel while I skin up
It’ll take a golden mile
Or maybe five
And then the sky was mad with stars
We tore the desert like a scar
We’d gotten what we’d prayed for
We’d slipped from God’s thoughts
These ember moments must sleep with the past
We take the valleys far too fast
And like our youth and the road below
We both knew it wouldn’t last
She had entered my world, black and umber
How now I recall as time must reclaim her
I won’t forget what I said as she wept
Oh my lolita Elle
Anything but heaven’s got to be some kind of hell
Yeah, I know the rules are tough
On the likes of us
The damned and the beautiful as well
Oh my lolita Elle
Anything but heaven’s got to be some kind of hell
Yeah, I know the rules are tough
On the likes of us
The damned and the beautiful as well
But it’s the only way
See it’s the only way
If we’re to get to heaven again
Again…
Again…
Again…
Songtekstvertaling
Mijn Elle schopte terug.
Said: schat, moet je zo snel rijden?
We waren jong en high als de zomer
Ik wist dat het niet lang zou duren.
De bergpas nemen
Ze glimlachte en zei:
Liefde als de onze is zo verdoemd en bevlekt als sneeuw
Door de maïs en de katoengordels
Zuidelijke woestijnen waar we overwinterden
Misschien heb ik het alleen maar gedroomd.
Wie kan de Stille Oceaan verduisteren?
Neem de wegen van haar olijfbijen
Naar de zee achter haar ogen
Ons vlees verandert in vlam
Starblind toen we kwamen
Ze was in mijn wereld gekomen, Zwart en umber
Hoe kan ik me nu herinneren als de geschiedenis haar neemt
Ik zal niet vergeten wat ik zei toen ze sliep.
Oh mijn lolita Elle
Alles behalve de hemel moet een hel zijn.
Ja, ik weet dat de regels moeilijk zijn.
Zoals wij.
De verdoemden en de mooie ook
Maar het is de enige manier
Het is de enige manier.
Als we weer naar de hemel gaan
Nogmaals…
Als ik het je zou vragen zou je dan geloven
Dat de lucht daar warm en groen was
We reden in stilte vele mijlen
Door hazelsteden en donkere straten
De tijd zal ons nooit inhalen.
Neem het stuur terwijl ik vil
Het zal een gouden mijl nemen
Of misschien vijf.
En toen was de hemel gek van de sterren
We verscheurden de woestijn als een litteken.
We hadden gekregen waar we voor gebeden hadden.
We waren uit Gods gedachten geglipt.
Deze ember momenten moeten slapen met het verleden
We nemen de valleien veel te snel
En net als onze jeugd en de weg eronder
We wisten allebei dat het niet lang zou duren.
Ze was in mijn wereld gekomen, Zwart en umber
Hoe kan ik me nu herinneren dat de tijd haar moet terugwinnen?
Ik zal niet vergeten wat ik zei toen ze huilde.
Oh mijn lolita Elle
Alles behalve de hemel moet een hel zijn.
Ja, ik weet dat de regels moeilijk zijn.
Zoals wij.
De verdoemden en de mooie ook
Oh mijn lolita Elle
Alles behalve de hemel moet een hel zijn.
Ja, ik weet dat de regels moeilijk zijn.
Zoals wij.
De verdoemden en de mooie ook
Maar het is de enige manier
Het is de enige manier.
Als we weer naar de hemel gaan
Nogmaals…
Nogmaals…
Nogmaals…