Jack Parow — Tussen stasies songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tussen stasies" van Jack Parow.
Songteksten
Ek het al baie goed verloor
En dit nooit ooit weer gevind nie
Ek het al baie vir my ma gesê: ek is nie meer 'n kind nie
Die lewe is hard en ek verstaan nie meer die punt nie
Ek staan langs 'n groot hoop hout
Maar ek het nie meer 'n flint nie
Ek kry koud op my eie ek soek net 'n klein bietjie warmte
Almal is ryk van die liefde en ek is al weer die armste
Sommige dae voel ek of ek dood gaan van die hongerte
Daar is n leë kol in my maag waar ek weg kruip in die donkerte
Ek is gebreek van binne soos my al my speelgoed van toe ek klein was
As ek vandag weg stap sal al my goed pas in 'n klein tas
Ek soek net n klein tydjie sodat ek die as van my kan afwas
Maar die soldate op die muur bombadeer my met die traangas
Ek lê onder 'n lappies kombers en probeer nog blokkies aanlas
Maar daar is 'n kwaai oom langs my bed en hy sê vir my: Staan vas
So ek trek die kombers oor my kop en lê oop voete
En stap die lang pad in my pa se groot skoene
Chorus (Pierre Greef):
As ons staan op die einde van die langpad langs die spoor
Daar’s net donkerte daar voor ek staan en bewe
Dit raak swarter en daar is net stilte wat ek hoor
Hou my hand styf vas langs jou sy
Is jy nog lief vir my?
Sal jy my by die hemel poorte kry?
Ons hou vas aan mekaar maar niemand gaan regtig jou nie wees nie
Ons skryf briewe vir mekaar wat ons nooit regtig lees nie
Want daar’s altyd een verloorder in Russian Roulette
Ek moet uitgaan, ek moet werk
Maar ek sit vas in die bed
Ek stap rond en soek sitplek in leë geboue
Ek probeer myself vind in drank en leë verhoudings
Ek sit en skryf gedigte, maar word my gedigte digkuns?
En ek skree volle bors in die aand met my kop in die kussing
Ek lê vir ure in die bad met my kop onder die water
Ek slaap elke oggend laat want die wêreld kan wag tot later
Ek moet wag, nee, aanbeweeg ontslae raak van my gevoelens
So ek stap, ek raak leeg met groot aksies sonder by bedoelings
Ek sit alleen op een punt van die wipplank
Ek bid alweer vir een sitvlak maar ek sit lank
En ek wag vir iemand om op te spring aan die eenkant
Maar die vingers van my gevoelens krap diep krap diep in my verstand
Chorus (Pierre Greef):
As ons staan op die einde van die lang pad langs die spoor
Daar’s net donkerte daar voor ek staan en bewe
Dit raak swarter en daar is net stilte wat ek hoor
Hou my hand styf vas langs jou sy
Ek het al vêr gewen en al baie vêr verloor
Ek het al baie gevoel asof die lewe my versmoor
Ek het al baie gesit op die bokant van die berg
Ek het al baie gesit in die voorkant van die kerk
Om my terug na die langkloof
En my ouma se plaas
Ek wil saam my suster die skape in die kraal injaag
Ek wil sit op my oupa se skoot en stories hoor van die verlede
Ek wil rondloop deur die gras tot ek lam word in die knieë
Chorus (Pierre Greef):
Ons staan en luister hoe die Here en die duiwel oor ons stry
Die hartseer is verby
Op die ou end dis al wat ek wil hoor rol oor jou tong:
Jy wil by my bly
Sal jy my by die hemelpoorte kry?
Songtekstvertaling
Ik heb heel goed verloren.
En het nooit meer gevonden
Ik heb veel gedaan voor mijn moeder zei: Ik ben niet langer een kind
Het leven is moeilijk en ik begrijp het punt meer
Ik stond naast een grote stapel hout.
Maar ik heb geen vuursteen meer.
Ik heb het koud in m ' n eentje ik ben op zoek naar een beetje warmte
Iedereen is rijk aan liefde en ik ben weer de allerarmsten
Sommige dagen voel ik of sterf ik van de honger
Er is een lege plek in mijn maag waar ik kroop in de duisternis.
Ik was gebroken van binnenuit als mijn speelgoed van toen ik klein was
Als ik vandaag wegga, passen al mijn spullen in een kleine koffer.
Ik ben op zoek naar een tijdje zodat ik dan van mijn kan afwassen
Maar de soldaten aan de muur Bombarderen Me met het traangas.
Ik lag onder een deken en probeerde een andere pleinen aanlas
Maar er is een woeste oom naast mijn bed, en Hij zeide tot mij: standvastig.
Dus ik trek de deken over mijn hoofd en leg open voeten
En liep de lange weg in de grote schoenen van mijn vader
Pierre Greef):
We staan aan het eind van het langpad langs het spoor.
Er is daar alleen duisternis voor ik sta te rillen.
Het wordt zwarter en er is alleen maar stilte die ik hoor
Hou mijn hand stevig naast je vast.
Hou je nog van me?
Wil je me bij de hemelpoort halen?
We houden elkaar vast, maar niemand zal dat echt niet zijn.
We schrijven brieven voor elkaar die we nooit echt lezen.
Want er is altijd één verliezer in Russische Roulette.
Ik zou moeten daten, ik zou moeten werken.
Maar ik zit vast in het bed
Ik liep rond en keek in lege gebouwen.
Ik probeer mezelf te vinden in drank en lege relaties.
Ik zit gedichten te schrijven, maar mijn gedichten zijn poëzie?
En ik schreeuw ' s avonds met mijn hoofd in het kussen
Ik lag uren in bad met mijn hoofd onder water.
Ik slaap elke ochtend laat omdat de wereld kan wachten tot later
Ik moet wachten, Nee, Ga verder om van mijn gevoelens af te komen.
Dus ik loop, ik word leeg met grote acties zonder bedoelingen
Ik zit alleen op een punt van de wip
Ik bid opnieuw voor een bodem maar ik zet lang
En ik wacht op iemand die aan de kant springt.
Maar de vingers van mijn gevoelens krabben diep in mijn hoofd.
Pierre Greef):
Als we staan aan het einde van de lange weg langs de baan
Er is daar alleen duisternis voor ik sta te rillen.
Het wordt zwarter en er is alleen maar stilte die ik hoor
Hou mijn hand stevig naast je vast.
Ik ben ver gewonnen en verloren.
Ik heb het gevoel alsof het leven van mij verstikt.
Ik heb op de top van de berg gezeten.
Ik zat voor de kerk.
Terug naar de langkloof.
En mijn oma ' s boerderij
Ik wil m ' n zus het schaap in de kraal injaag in elkaar zetten.
Ik wil op opa ' s schoot zitten en verhalen van het verleden horen.
Ik wil door het gras lopen tot ik verdoofd ben in de knieën.
Pierre Greef):
We staan en luisteren naar hoe de Heer en de duivel over ons geruzie praten.
Het verdriet is voorbij.
Uiteindelijk is dat alles wat Ik wil horen rollen over je tong:
Wil je bij me blijven?
Wil je me bij de hemelpoorte halen?