Jack Hardy — The Passing songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Passing" van Jack Hardy.
Songteksten
It was a bird, a petulant bird that pecked upon the window
First so slowly, slowly then with urgent crescendo
As if it could it finally could say what it had to say-o
Its cry so muffled by the glass the structure in the way-o
Mo ghrá¡ sa’n Bá¡s is deacair a rá¡
'S riamh an lá¡ d’ag gabhá¡il-o (siud sa chré-o)
She had lain for many days, no years of indecision
Drifting in and out of sleep, no words describe the prison
With passion all reduced to pain in swollen joints and vision
She once independent now dependent on good wishing
I walked so slow so not to scare this cold bird at the window
Trying the while to ascertain its variegated colors
As if the seasons there had left confusion in the willows
Of leaves and flowers blown apart and covered on the pillow
She had said o’er and o’er that they could take her home now
As if she was some other place with strangers all unknown-o
Was it home to Clay Street to her childhood she would go now
Closer than I would have come this bird had come much closer
This bird was finally dismayed to find its own reflection
Stood so starkly motionless then flew in all directions
By the lines of modern thought the ancient body was consigned-o
The ashes to be placed somewhere where stained glass cast its light-o
Was it there it finally flew, this bird that was at the window?
It looked so free in passing as if the passing opened in-o
'Twas days and days and days before I could finally hear the cry-o
As if this passing the only way that I could say goodbye-o
Songtekstvertaling
Het was een vogel, een humeurige vogel die aan het raam pikte.
Eerst zo langzaam, dan langzaam met dringende crescendo
Alsof het eindelijk kon zeggen wat het te zeggen had-o
Zijn schreeuw zo gedempt door het glas de structuur in de weg-o
Mo ghrá ¡sa ' n Bá ¡s is deaair a rá¡
"S riamh an lá ¡d' AG gabhá¡il-o (siud sa chré-o)
Ze had vele dagen gelegen, Geen jaren van besluiteloosheid.
In en uit slaap drijven, geen woorden beschrijven de gevangenis
Met passie verminderd tot pijn in gezwollen gewrichten en gezichtsvermogen
Ze was ooit onafhankelijk, nu afhankelijk van goede wensen.
Ik liep zo langzaam dus niet om deze koude vogel voor het raam te laten schrikken
Proberen de terwijl om vast te stellen zijn bonte kleuren
Alsof de seizoenen er verwarring in de wilgen hadden achtergelaten.
Van bladeren en bloemen uit elkaar geblazen en bedekt op het kussen
Ze had gezegd dat ze haar nu naar huis konden brengen.
Alsof ze ergens anders was met vreemden, allemaal onbekend.
Was het de thuisbasis van Clay Street naar haar kindertijd ze zou nu gaan
Dichterbij dan ik zou zijn gekomen deze vogel was veel dichterbij gekomen
Deze vogel was eindelijk verbijsterd om zijn eigen reflectie te vinden.
Stond zo starkly bewegingsloos dan vloog in alle richtingen
Door de lijnen van de moderne gedachte was het oude lichaam verzonden-o
De as moet ergens worden geplaatst waar glas in lood zijn licht werpt-o
Was het daar eindelijk, die vogel die bij het raam stond?
Het leek zo vrij in het voorbijgaan alsof het passeren opende in-o
'Het waren dagen en dagen en dagen voordat ik eindelijk de kreet kon horen-o
Alsof dit de enige manier is om afscheid te nemen.