Jack Hardy — The Guttersnipe songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Guttersnipe" van Jack Hardy.
Songteksten
sing halleluiah for the guttersnipe lives
he’s not at all behind all your middleclass ways
cry no, i am drowning for i cannot forgive
for all wealth is measured in stacks of days
pigeons and peons bear the laurel wreath
my head is pounding on the door of my heart
placing reason as an icon of grief
turned wretched as a gargoyle drenched in the dark
drenched in the dark
the guttersnipe stares with an alterboy smile
the glare of irrelevance as they taunt him and tease him
crying from the wilderness of middleclass style
they watch his boat as it sinks into knowledge
over those youthful dreams sunk deep in the fruit
learning patience is no virtue, it’s a vice
they were so far ahead they were known as truth
staring at prisms of light and prisons of life
prisons of life
where the prison flowers shrink from lack of love
examine that freedom, that pain in your stem
is there no relief outside the gates of enough?
only pigeons seeking crumbs where the guttersnipe’s been
the love of old ladies and disease of young maids
they make children smile as they scatter with the wind
filth is the fever of the middleclass mind
all wrapped up in waste and wealth and in wine
wealth and wine
tell me of your passions, you slimy small waif
with your big toe in the water and your throat full of thirst
there is nothing to repeat of the miseries of hate
they are your wealth and your redemption for sinning
in this foul-smelling hell-hole where the guttersnipe dines
with desire rubbing bellies with disgrace and disease
endless stairways out of the squalor to climb
with dreams void of color, forced to their knees
forced to their knees
the radiant smile of the catholic queen
has sent chills into believers like a dangling rope
tied to the trunk of a century-old tree
in a forest of drunk dropping breadcrumbs for hope
black candles, black roses, the givers of false light
the saint of prostitution and the sacrament of fright
how they drip so fast, forcing the middleclass flight
the forgers of freedom and the sorcerers of the night
sorcerers of the night
no way to play the tunes on the stench of winter winds
where the notes form in agony, blunt and tortured within
others who had paid the price write back of legends
with imagery of topcoats dragged through alleys of sin
pleasing little puppets with their thank-you-ma'am smiles
taking trainrides to excellence, keeping journals of each smile
but always riding first class so as to not leave home
and claiming every discount 'cept the one left alone
the one that’s always left alone
sing halleluiah for the guttersnipe breaks bread
those hands that hold the loaves in the windows of hope
all twisted and warm with the honesty of death
and yearning for mouths all hungry and cold
a moment of silence for the guttersnipe lives
your companion in dreams refuses to smile
his wealth is the fact that he has nothing to give
as he beckons your madness to enter his trial
enter his trial
long into the late hours of winter afternoons
so callused and thickskinned in his cradle of cold
all shivering and shaking with his outstretched tongue
and swearing at indifference with a penicillin grin
his song is distilled from deceit and despair
the burden of destiny from sorrows and sins
those beautiful eyes sunk in the wilderness of care
and a voice from within cries i am here
i am here
Songtekstvertaling
sing halleluiah for the guttersnipe lives
hij zit helemaal niet achter al je middleclass manieren.
huil Nee, ik verdrink want ik kan niet vergeven
want alle rijkdom wordt gemeten in stapels van dagen
duiven en ponen dragen de lauwerkrans
mijn hoofd bonst op de deur van mijn hart
rede plaatsen als een icoon van verdriet
werd ellendig als een waterspuwer doorweekt in het donker
doorweekt in het donker
de guttersnipe staart met een alterboy glimlach
de schittering van onbeduidendheid terwijl ze hem bespotten en plagen.
huilend uit de wildernis van middleclass stijl
zij kijken naar zijn boot als hij zinkt in kennis.
over die jeugdige dromen diep gezonken in het fruit
geduld leren is geen deugd, het is een ondeugd.
ze waren zo ver vooruit dat ze bekend stonden als de waarheid.
staren naar prisma ' s van licht en levensgevangenissen
de gevangenissen van het leven
waar de gevangenis bloemen krimpen van gebrek aan liefde
onderzoek die vrijheid, die pijn in je stam
is er geen verlichting buiten de poorten van genoeg?
alleen duiven zoeken kruimels waar de gootsnipe is geweest
de liefde van oude dames en de ziekte van jonge dienstmeisjes
ze laten kinderen glimlachen als ze met de wind verspreiden.
vuil is de koorts van de middelste geest.
alles verpakt in afval en rijkdom en in wijn
rijkdom en wijn
vertel me over je passies, slijmerige kleine meid.
met je grote teen in het water en je keel vol dorst
Er valt niets te herhalen van de ellende van haat.
zij zijn jullie bezit en jullie verlossing wegens zonde.
in dit stinkende hel-gat waar de gootsnipe dineert
met verlangen over buiken wrijven met schande en ziekte.
eindeloze trappen uit de ellende om te klimmen
met dromen zonder kleur, gedwongen op hun knieën
op hun knieën gedwongen
de stralende glimlach van de katholieke koningin
hij heeft de gelovigen koude rillingen over de rug gegeven als een strop.
gebonden aan de stam van een eeuw oude boom
in een bos van dronken droppend broodkruimels voor Hoop
zwarte kaarsen, zwarte rozen, de gevers van vals licht
de Heilige van de prostitutie en het sacrament van de angst
hoe ze zo snel druppelen, forceert de middleclass vlucht
de vervalsers van de vrijheid en de tovenaars van de nacht
tovenaars van de nacht
geen manier om de muziek te spelen op de stank van de winterwinden
waar de notities vormen in pijn, bot en gemarteld binnen
anderen die de prijs hadden betaald, schrijven legenden terug.
met beelden van Overjassen die door steegjes van zonde worden gesleept
kleine poppen behagen met hun Dank-u-mevrouw glimlach
trainrides naar top brengen, dagboeken van elke glimlach bewaren
maar altijd eerste klas rijden om het huis niet te verlaten
en elke korting claimen, behalve degene die met rust gelaten wordt .
degene die altijd met rust gelaten wordt
sing halleluiah for the guttersnipe breaks breaks brood
die handen die de broden in de ramen van de hoop houden
helemaal verdraaid en warm met de eerlijkheid van de dood
en verlangen naar monden, hongerig en koud.
een moment van stilte voor de guttersnipe leeft
je metgezel in dromen weigert te lachen
zijn rijkdom is het feit dat hij niets te geven heeft.
terwijl hij je gekheid wenkt om zijn proces in te gaan
doe mee aan zijn proces.
lang in de late uren van de winter middagen
zo eelt en dik in zijn wieg van de kou
trillend en trillend met zijn uitgestrekte tong.
en vloekend in onverschilligheid met een penicilline grijns.
zijn lied is gedestilleerd uit bedrog en wanhoop.
de last van het lot van verdriet en zonden
die mooie ogen gezonken in de wildernis van zorg
en een stem van binnenuit ... ik ben hier.
ik ben hier.