Jacek Kaczmarski — Starosc Owidiusza songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Starosc Owidiusza" van Jacek Kaczmarski.

Songteksten

Cóż, że pięknie, gdy obco — kiedyś tu będzie Rumunia
Obmywana przez fale morza, co stanie się Czarne
Barbarzyńcy w kożuchach zmienią się w naród ambitny
Pod Kolumną Trajana zajmując się drobnym handlem
Umrę, patrząc z tęsknotą na niedostrzegalne szczyty
Siedmiu wzgórz, które człowiek zamienił w Wieczne Miasto
Skąd przez kraje podbite, z rąk do rąk — niepiśmiennych
Iść będzie i nie dojdzie pismo Augusta z łaską
Z dala od dworu i tłumu — cóż to za cena wygnania?
Mówiłem wszak sam — nad poezją władza nie może mieć władzy
Cyrku w pustelnię zamiana spokój jednak odbiera
Bo pyszniej drażnić Cesarza, niż kupcom za opał kadzić
Rzymu mego kolumny! Wróg z murów was powydziera
I tylko we mnie zostanie czysty wasz grecki rodowód!
Na nim jednym się wspieram tu, gdzie nie wiedzą - co Grecja
Z szacunkiem śmiejąc się z. czci, jaką oddaję słowu
Sen, jedzenie, gra w kości do bólu w schylonych plecach
Wiersz od ręki pisany dla tych, którym starczy — co mają
Piękna tu nikt nie obieca, za piękno płaci się złotem
Pojąłem, tworząc tu, jak z Ariadny powstaje pająk:
Na pajęczynie wyrazów — barwy, zapachy i dotyk
Łąki, pałace i ludzie — drżący Rzym mojej duszy —
Geometria pamięci przodków wyzbyta brzydoty
Zwierciadło żywej harmonii diamentowych okruszyn
Stoją nade mną tubylcy pachnący czosnkiem i czuję
Jak zmieniam się w list do Stolicy, który nikogo nie wzrusza
Kiedyś tu będzie Rumunia, Morze — już Czarne — faluje
I glebą pieśni się staje ciało i świat Owidiusza

Songtekstvertaling

Nou, Wat is er mooi als een vreemdeling-op een dag zal er Roemenië zijn
Gewassen door de golven van de zee die zwart zal worden
Barbaren in schapenhuiden veranderen in een ambitieuze natie.
Onder de kolom van Trajanus die kleine handel drijft
Ik zal sterven terwijl ik naar de onzichtbare toppen kijk.
Seven hills that man turned into an Eternal city
Van waar door de veroverde landen, van hand tot hand-analfabeet
Augustus ' s brief met het personeel zal je niet bereiken.
Weg van het Hof en de menigte - Wat is de prijs van ballingschap?
Zoals ik zelf al zei, macht kan geen macht hebben over poëzie.
Circus skit, de transformatie van de vrede, echter, krijgt
Want het is beter de keizer te plagen dan kooplieden voor brandhout te smeden.
Rome van mijn Colonne! De vijand van de muren zal je vernietigen.
En alleen in Mij zal je pure Griekse afkomst blijven!
Ik steun er een, waar ze niet weten dat Griekenland ...
Met alle respect lachend buig ik voor mijn woord.
Slapen, eten, dobbelen tot je rug pijn doet.
Een handgeschreven gedicht geschreven voor degenen die genoeg hebben-wat ze hebben
Schoonheid is hier niet beloofd, schoonheid wordt betaald in goud
Ik begreep, toen ik hier creëerde, hoe een spin uit Ariadne komt.:
Op het web van woorden-kleuren, geuren en aanraken
Meadows, paleizen en mensen - het trillende Rome van mijn ziel —
De geometrie van voorouderlijk geheugen is verstoken van lelijkheid.
Spiegel van levende harmonie van diamanten kruimels
Er staan inboorlingen over me heen, ruiken naar knoflook, en ik kan voelen
Hoe ik verander in een brief aan de hoofdstad die niemand aanraakt.
Op een dag zal er Roemenië zijn, de zee-al Zwart-rijst
En de grond van het lied wordt het lichaam en de wereld van Ovid